📖 E-reader e-book downloaden (.epub) 🖨️ Gebruik de printfunctie van uw browser om een PDF te maken. Op mobiele toestellen is die optie beschikbaar onder Delen/Share.

Van corruptie bij Justitie tot corruptie bij Justitie

Een avontuur dat leidde tot filosofie van de geest en een kritische behandeling van Nazi ideologie en eugenetica op de natuur (GGO).

Hoe een levenspad onbedoeld wijzigde van grote zakelijke ambities naar puur belangeloze filosofie.

 

Hoofdstukindex 

Inleiding
JeugdjarenHoofdstuk 1.
Scheidingsperiode van mijn oudersHoofdstuk 2.
Misdaad door mijn ouders en een corrupte rechterHoofdstuk 3.
Noodgedwongen eerste ontsnappingHoofdstuk 4.
Opsluiting in een isoleercelHoofdstuk 5.
Bevestiging van mijn verhaalHoofdstuk 6.
Terugkeer bij oudersHoofdstuk 7.
Ik Hou Van Nederland projectHoofdstuk 8.
Kritisch filosofische blog Zielenknijper.nlHoofdstuk 9.
Verhuizing naar UtrechtHoofdstuk 10.
Dreiging met een politie invalHoofdstuk 11.
Aanval op mijn woning door JustitieHoofdstuk 12.
Absurditeiten in een studentenhuisHoofdstuk 13.
Achterbakse bedreiging in UtrechtHoofdstuk 14.
Voorbeeldfunctie overheidHoofdstuk 15.
Paranormale ervaringenHoofdstuk 16.
Paranormale toekomstdroom als kindHoofdstuk 17.
Vertrek uit UtrechtHoofdstuk 18.
Hernieuwd contact met mijn broerHoofdstuk 19.
Long-stay in hotelHoofdstuk 20.
NawoordHoofdstuk 21.
 

Inleiding

Wat ooit begon met corruptie bij Justitie, eindigde met nog veel meer corruptie bij Justitie.

Mijn ouders pleegden in 2002 toen ik 18 jaar oud was een misdaad met voorbedachte rade in samenwerking met een corrupte rechter. Daardoor verloor ik mijn tot dan toe goede leven.

Vervolgens bleek dat niet het onrecht prioriteit had bij Justitie, maar het beschermen van een corrupte rechter. Daardoor kreeg ik te maken met meer ernstige corruptie vanuit Justitie inclusief pogingen om mij zwaar letsel toe te brengen.

In 2019 kreeg ik te maken met een mysterieuze aanval op mijn woning in Utrecht waarbij al mijn persoonlijke eigendommen werden vernield en waardoor ik twee weken lang behoorlijk ziek ben geweest. Er was sprake van geweld en ernstige bedreigingen, zelfs vanuit het Juridisch Loket, en de lokale politie probeerde om mij te intimideren.

Wat in 2019 gebeurde had niet meer alleen te maken met de corrupte rechter waarmee het ooit was begonnen. Justitie was inmiddels om meer redenen een vijand geworden.

Ik had bijvoorbeeld geholpen om pedofilie binnen Justitie aan het licht te brengen terwijl ik eigenaar was van een social media platform met 500.000 lezers in Nederland.

Foto © NRC Handelsblad

Ik ontdekte dat de lieve oude vrouw Yvonne Keuls op straat in haar gezicht werd gespuugd door medewerkers van Justitie en verbaal werd bedreigd door de officier van Justitie toen zij probeerde om een pedofiele rechter te laten vervolgen. De vrouw durfde op een gegeven moment drie maanden haar huis niet meer uit door de bedreigingen.

Yvonne Keuls

Volkskrant: ‘Het is een absoluut onrecht wat er geschied is’

Terwijl nota bene in het Haagse Paleis van Justitie pedo-pornofoto’s werden gemaakt, keek Justitie de andere kant op. En werd niet de pedofiele rechter, maar klokkenluidster Yvonne Keuls belasterd en bedreigd. Aangiftes tegen de rechter werden geseponeerd.

De rechter (Theo Reub) is nooit vervolgd en mocht met vervroegd pensioen terwijl Yvonne Keuls te maken kreeg met bedreiging.

De minister van Justitie was erbij betrokken. Het is al de 4e pedoseksuele rechter die in de recente jaren wordt beschermd door zijn collega’s en Justitie.

Yvonne: “Minister van Justitie Opstelten, die de pedo-rechter Joris Demmink steeds op opvallende wijze in bescherming heeft genomen, was een vriendje van de rechter.

Ik werd verguisd omdat ik als klokkenluider een kinderrechter heb aangeklaagd. Dat het intussen wel ging om iemand die de hoogste vorm van machtsmisbruik jegens kinderen had begaan, deed kennelijk niet ter zake.

Als hoofdredacteur van het kritisch filosofische initiatief Zielenknijper.nl behandelde ik het onderwerp forensische psychiatrie (TBS) waardoor Justitie ook intellectueel een vijand werd.

Toen een groep gezaghebbende advocaten in Nederland besloten tot een boycot van de TBS maatregel vanwege de 'willekeur door psychiaters' dat vaak aan de basis lag van de maatregel toen zorgde de kritische blog ervoor dat dat feit jarenlang publiciteit zou ontvangen.

In navolging van een advies dat ik eens aan een Amerikaanse politica gaf: dit boek is niet bedoeld om te strijden tegen onrecht of een boosaardige partij, maar om te strijden voor iets waarvan kan worden gezegd dat het ‘goed’ is.

plant

Na het lezen van het boek True North van de nieuwe ‘vader van leiderschap’ Bill George werd ik geïnspireerd om wat er was gebeurd te verwerken in een concept dat als doel had een goede wending te geven aan wat er was gebeurd, wat uiteindelijk zou leiden tot een concept voor natuurbescherming, butterflyGMOdebate.org

Het kwaad is omgezet naar goed.

De vraag die echter is blijven bestaan: wat was de ware achtergrond van de rol van Justitie in de situatie?

Hoewel ik me kan berusten met de gedachte dat ‘het kwaad’ zich verdienstelijk maakt voor het beschermen van de natuur tegen GGO (eugenetica op de natuur) en ik daarvoor best bereid ben om persoonlijk wat minder gemak te hebben in het leven, lijkt er toch een andere verklaring te moeten worden gezocht voor de rol van Justitie.

  1. Ik werd door de politie op een onnatuurlijke manier geïntimideerd.

  2. Het Juridisch Loket verstuurde in haar reactie een dreigmail mee van een psychiatrisch patiënt, wat technisch onmogelijk moet zijn geweest.

  3. Het hoofd van de gemeentelijke politiedienst Handhaving Utrecht leek de huisbaas te beschermen. Terwijl de politiebaas toekeek pleegde de huisbaas diverse absurde en onwettige handelingen waaronder een gewelddadige huisvredebreuk waarvoor proces verbaal is opgemaakt.

  4. Zonder aanleiding bekende de huisbaas aan mij dat een absurde valse verdenking en dreiging met een politie inval in 2018 niet van hemzelf afkomstig was geweest maar van ‘mensen bij de gemeente’. Ook schreef hij in zijn bekentenis dat hij bewondering voor mij had gekregen.

    Terwijl een gemeentelijke politiebaas op dat moment toekijkt pleegt de huisbaas vervolgens dezelfde valse verdenking en dreiging met een politie inval opnieuw. Dat was absurd gedrag.

    De huisbaas is ingenieur dus hij moet hebben geweten wat hij deed.

    Er lijkt geen andere verklaring te zijn voor wat de huisbaas deed dan dat hij probeerde om duidelijk te maken dat mensen van de gemeentelijke politie (Justitie) verantwoordelijk waren voor de aanval op mijn woning.

  5. De rechtbank koos onlogisch partij voor de gewelddadige huisbaas die al mijn persoonlijke bezittingen had vernield en die diverse onwettige handelingen had verricht.

    Zelfs een verhuiskostenvergoeding volgens de officiële norm werd afgewezen. De schade aan mijn inboedel bedroeg meer dan 30.000 euro en ik werd veroordeeld om de huisbaas duizenden euro’s aan juridische kosten te betalen onderwijl ik mijn woning verloor.

Persoonlijke achtergrond 

Toen ik 16 jaar oud was toen koos ik als internet naam ‘SaintJJ’ wat ik later afkortte naar ‘Snt’. Ik zag mijzelf op die leeftijd als spiritueel hoogbegaafd, wat mijn natuurlijke interesse in morele filosofie verklaart.

Ik mocht na de basisschool naar het Gymnasium en ik heb auditie gedaan op het conservatorium voor het instrument piano. Ik ging om met mensen die intellectueel ontwikkeld waren en de ouders van mijn beste vrienden hadden vaak topposities in het zakelijke of academische leven. De ouders van mijn vrienden maakten geregeld opmerkingen over mijn talent met betrekking tot redeneren.

Mijn natuurlijke talent bleek filosofie te zijn, het verkrijgen van diepgaand begrip, zowel psychisch als met betrekking tot andere aspecten, hoewel ik dat als kind nooit zo heb beschouwd. Het was een natuurlijke interesse.

Pas later toen een jeugdvriend op zijn Facebook profiel de filosoof Spinoza als inspirerend persoon vermeldde, toen ben ik mij gaan verdiepen in filosofie en raakte ik geïnspireerd om daar meer op toe te leggen.

Het resulteerde op latere leeftijd in een zelf-studie filosofie en het bleek al snel dat filosofie kan worden beschouwd als een intellectuele pionier die als taak heeft om onbegane intellectuele wegen te verkennen.

Er bleken grote onverkende intellectuele terreinen te bestaan.

Albert Einstein schreef bijvoorbeeld eens de volgende profetie over het verkennen van een wereld van betekenis buiten het bereik van de wetenschap waarvoor tot op de dag van vandaag geen filosofische methode beschikbaar is en waarvoor de wetenschappelijke methode ongeschikt is.

“Misschien... moeten we ook principieel afstand doen van het ruimte-tijd continuüm”, schreef hij. “Het is niet ondenkbaar dat de menselijke vindingrijkheid op een dag methoden zal vinden die het mogelijk zullen maken om op een dergelijke weg verder te gaan. Op dit moment lijkt zo'n programma echter op een poging om de lege ruimte in te ademen.”

Binnen de westerse filosofie wordt het rijk buiten de ruimte traditioneel beschouwd als een rijk buiten de natuurkunde - het gebied van Gods bestaan in de christelijke theologie. In het begin van de achttiende eeuw bestonden de 'monaden' van filosoof Gottfried Leibniz - waarvan hij dacht dat ze de primitieve elementen van het universum waren - net als God buiten ruimte en tijd. Zijn theorie was een stap in de richting van opkomende ruimte-tijd, maar het was nog steeds metafysisch, met slechts een vage verbinding met de wereld van concrete dingen.

Ik ontdekte dat met de opkomst van de wetenschap de filosofie in toenemende mate werd verdrukt wat betekende dat ook de moraliteit werd verdrukt en anno 2022 onderontwikkeld is geraakt.

Er bleek veel ruimte voor innovatie en intellectueel pionierswerk op het gebied van fundamentele filosofie en moraliteit wat aansloot bij mijn persoonlijke capaciteiten en interesses.

Zakelijke ambities 

Ik wist al vroeg dat ik een eigen bedrijf wilde beginnen en ik had grote ambities. Ik groeide op in een tijd waarin latere grootheden zoals Bill Gates net waren begonnen met het verwezenlijken van hun zakelijke ambities.

Ik ben oprichter van diverse online projecten waaronder een I Love City marketing platform dat 500.000 lezers bereikte en een internationaal platform voor de promotie van schoon vervoer dat wekelijks vanuit meer dan 174 landen wordt bezocht.

Voordat ik in 2002 slachtoffer werd van de misdaad door mijn ouders, was ik bezig met het oprichten van een internationale betaalprovider.

In 2002 zou ik als eerste in Nederland betaalde SMS diensten gaan aanbieden in samenwerking met een zakenpartner in Engeland. Betaalde SMS werd vervolgens erg groot in Nederland.

De internationale betaalprovider zou soortgelijk hebben gewerkt als het nu bekende Stripe.com en qua innovatie-potentieel zou het kunnen worden vergeleken met PayPal.

Ik was al zes jaar voordat Bitcoin bestond bezig met het realiseren van een digitale valuta (cryptocurrency) dat ik Matter™ wilde noemen.

Misdaad door mijn ouders en een corrupte rechter 

In februari 2002 kreeg ik te maken met een misdaad door mijn ouders in samenwerking met een corrupte rechter en vervolgens jarenlang een poging vanuit Justitie om de corrupte rechter te beschermen waardoor ik uiteindelijk meerdere vitale levensjaren zou verliezen in gevangenschap in een isoleercel, onderwijl ik te maken kreeg met ernstige mishandelingen.

De start van Zielenknijper.nl 

Hoewel ik na de misdaad van mijn ouders overwoog om Nederland te verlaten en het onrecht te laten voor wat het was, en om eventueel later wanneer ik financieel was hersteld een advocaat of journalist in te huren voor het verkrijgen van rechtvaardigheid, resulteerde een omloop van omstandigheden ertoe dat ik besloot om in Nederland te blijven en een kritisch filosofisch initiatief te starten.

Het besluit om in Nederland te blijven en om mij zelf in te zetten volgde nadat ik contact had gehad met leden van de Tweede Kamer voor het beëindigen van een PGB en arbeidsongeschiktheidsuitkering die mijn ouders tegen mijn wil en onder bedreiging op mijn naam hadden aangevraagd. Ik kreeg na dat contact het gevoel dat ik mij moest inzetten in het belang van het welzijn van anderen en dat heb ik gedaan.

Een meisje met een depressie met wie ik contact had op een forum had mij geadviseerd om contact op te nemen met mensen van de Tweede Kamer en zij vormde ook een motivatie. In het contact met het meisje ontstond een redenering dat later de basis zou vormen voor het kritisch filosofische initiatief Zielenknijper.nl:

“Als het leven goed zou zijn zoals het was, dan zou er geen reden zijn om te bestaan.”

De kritische blog Zielenknijper.nl werd regelmatig geciteerd door leden van de Tweede Kamer en door grote kranten zoals de Volkskrant en NOS.nl.

Veel journalisten hebben mij aangemoedigd en boden aan om te helpen. Het betroffen soms journalisten van grote kranten zoals NRC Handelsblad.

Doel van het boek 

Middels dit boek geef ik een inzicht in mijn persoonlijke verleden, de misdaad die mijn ouders in 2002 hebben gepleegd in samenwerking met een corrupte rechter en de corruptie bij Justitie die daar later in toenemende mate op zou volgen.

Bovenal is het doel van dit boek om ertoe bij te dragen dat kan worden voorkomen dat anderen te maken krijgen met onrecht.

 

Hoofdstuk 1 

Jeugdjaren

Toen ik ongeveer 2 jaar oud was reisde ik met mijn ouders mee naar Oostenrijk waar we hoog in de bergen een boerin bezochten die eigenaresse was van een nog hoger gelegen houten berghut waarin we zouden verblijven.

Ik was zo klein dat ik nog niet groot genoeg was om met mijn ogen boven de zitting van de bank aan de muur uit te komen. Ik werd op de bank getild en vervolgens keek ik naar een zwart-wit uitzending op een kleine TV die aan het plafond hing. Het betrof een romantisch verhaal over een ridder die een prinses beschermde. De ervaring zou een spil vormen in mijn romantische perspectief op het leven en het resulteerde in een zoektocht naar de ware liefde. Ik heb lang gezocht naar een soortgelijke film dat ik later bijvoorbeeld deels vond in The Neverending Story.

Ik groeide op in een bosrijke omgeving en ik was erg zelfstandig.

Mijn vader was een zakenman en had een bosbouw bedrijf dat actief was in Duitsland. Mijn moeder was huisvrouw.

Ik wist al vroeg dat ik zelf een eigen bedrijf wilde beginnen. Ik was technisch, wiskundig en muzikaal begaafd. Ik heb auditie gedaan op het conservatorium voor het instrument piano.

Ik kon gemakkelijk vrienden maken en ik had veel echte vrienden met verschillende achtergronden.

Ik was al vroeg bezig met computers en ik had diverse vrienden met wie ik optrok met betrekking tot computers. Dat was nog in de tijd dat computers nieuw waren waardoor ik de evolutie van de computer van nabij heb meegemaakt.

Mijn eerste computer was een Atari spelcomputer dat werkte met cassettebandjes. Later volgde de eerste 286 PC met Microsoft DOS en een groen monochroom beeldscherm.

Mijn eerste computers: een Atari cassette speler en de opvolger

Bij een vriendje thuis wiens vader bij de technische organisatie KEMA werkte en met wie ik geregeld apparatuur sloopte om de onderdelen te verkennen had ik dan al kennisgemaakt met de eerste Apple computer.

Als kind had mijn slaapkamer diverse elektrische fabricaties en uitvindingen zoals een zelfgemaakt beveiligingssysteem. Ik speelde toen ik jong was veel met lego.

Als kind was ik onbaatzuchtig en ingesteld op het welzijn van anderen. Geld dat ik verkreeg besteedde ik niet aan mijzelf maar aan cadeaus voor familie en vrienden. Dat leidde eens tot een belangrijke les toen ik mijn beste vriend zonder aanleiding een dure model auto van zijn favoriete automerk Ferrari had gegeven. Toen mijn vriend een model auto van mijn favoriete automerk Mercedes-Benz teruggaf toen werd duidelijk dat mijn cadeau, hoewel goed bedoeld, mijn vriend het gevoel had gegeven dat hij een cadeau van een gelijke waarde terug moest geven.

Ik heb op veel verschillende basisscholen gezeten.

In groep 5 was er enige tijd sprake dat ik een klas mocht overslaan maar toen enkel een klasgenoot en schoolvriend met een oudere leeftijd dat mocht toen ben ik naar een andere school gegaan.

Toen ik vanaf groep 6 naar een nieuwe basisschool ging toen werd ik kort gepest. Op de eerste dag toen tekende ik - zonder ergens van bewust te zijn - een hakenkruis in mijn schrift waardoor de leraar uitbundig emotioneel, verdrietig en boos werd. Dat is mogelijk de oorzaak geweest dat ik werd gepest. Na korte tijd herstelde dat echter nadat de grotere broer van de klasgenoot die mij pestte van school werd gestuurd. Later ben ik bevriend geworden met de klasgenoot die mij pestte en een vriend van zijn grotere broer die het eens voor mij had opgenomen toen ik werd gepest werd later een van mijn beste vrienden.

De reactie van de leraar op het hakenkruis is mij altijd bijgebleven. Op diverse scholen die ik heb bezocht zijn er meer leraren en leraressen geweest die op hun manier een emotioneel krachtige les hebben meegegeven met betrekking tot de ernst van wat er is gebeurd tijdens de Holocaust, wat ik achteraf gezien erg waardevol heb gevonden.

Ik was op de basisschool geen ijverige leerling maar meer het type Cartman. Ik was dik en zwaar gebouwd. In groep 8 ben ik bijvoorbeeld eens een dag teruggestuurd naar groep 3.

In groep 8 zat ik initieel alleen en later mocht ik aanschuiven bij de tafel van de mooiste meisjes uit de klas en deed onder andere mee met het schrijven van verhalen via het doorgeven van een agenda.

Ondanks dat ik niet ijverig was mocht ik toch naar het Gymnasium, evenals twee van mijn vrienden uit de klas. Hoewel mijn vrienden naar het Gymnasium gingen koos ik een andere school omdat ik geen interesse had in Latijn.

Mijn visie was dat ik geen opleiding nodig zou hebben omdat ik een eigen bedrijf wilde beginnen en omdat het internet een bron van kennis zou zijn. Bill Gates heeft bijvoorbeeld ook geen opleiding afgerond voordat hij een eigen bedrijf begon.

Op mijn middelbare school was er een groot jaarlijks financieel budget voor sport en muziek waardoor die lessen van hoge kwaliteit waren. Het muzieklokaal bevatte de nieuwste muzikale apparatuur ter waarde van vele honderdduizenden guldens en de les begon vaak met het kijken naar een uitzending van TMF. De school bood ook opleiding voor topsporters.

Ik maakte al snel nieuwe vrienden op de school. Uiteindelijk werd ik bevriend met veel verschillende groepen op de school.

Ik werd gabber met een kaal hoofd en Australian kleding. Ik bezocht toen ik 15 jaar oud was met een groep vrienden een van de eerste Thunderdome house-parties in Antwerpen in 1997. De vader van een van mijn beste vrienden was eigenaar van een groot media bedrijf die house parties organiseerden zodat ik vaak mee kon via VIP kaarten.

Op de nieuwe school ben ik het type Cartman gebleven. Ik spijbelde veel, de map met opmerkingen stond vol met mijn naam en een leraar is eens overstuur de klas uitgelopen nadat ik 'voor de grap' zijn naam in papier had uitgeknipt en op de projector had gelegd. Hij nam op die dag ontslag als leraar. Achteraf gezien bleek dat de leraar een bestseller auteur is die zich mogelijk heeft willen toeleggen op zijn schrijven.

Op een dag toen ik in de gang van de school liep en iemand een blikje in mijn gezicht schopte, toen daagde ik hem uit om het na school op het schoolplein uit te vechten. Na schooltijd stond ik op het schoolplein te wachten terwijl de halve school achter mij stond. De gene met wie ik ruzie had durfde niet naar buiten te komen en werd later door twee conciërges begeleid waarna een van mijn beste vrienden tussen ons bemiddelde zodat we elkaar de hand schudde. Later ben ik de persoon met wie ik ruzie had nog eens tegengekomen op vakantie in Salou en hij omhelsde mij toen met uiting van vriendschap.

Er waren leraren die probeerden om mij te motiveren om de studie serieus te nemen. Toen ik eens huiswerkbegeleiding had gekregen en vervolgens een 10 had gehaald terwijl mijn klasgenoten geen hoge cijfers hadden gehaald toen kwam de leraar naar mij toe en probeerde gepassioneerd om mij te motiveren om te studeren.

Enkele jaren later werd ik van school gestuurd omdat ik nooit leerde en vrijwel al mijn tijd besteedde aan de omgang met vrienden.

Op een nieuwe middelbare school kreeg ik een nieuwe kans en ik mocht beginnen in VWO. Ook op deze school maakte ik al snel nieuwe vrienden met wie ik voornamelijk spijbelde. Een van de vrienden die later een van mijn beste vrienden werd schreef voor mij dagelijks een spijbel briefje en ik voor hem.

Er was tijdens het spijbelen geen sprake van criminaliteit of drugs en alcohol misbruik.

De vader van een van mijn beste vrienden met wie ik in die tijd voornamelijk optrok, was eigenaar van een groot bedrijf die een rol speelde om vrede en rust te bewaren in een gedeelte van de stad. We bevonden ons vaak op een zolderverdieping van wat een soort kasteel was binnen de stad met professionele muziek apparatuur en met vrijwel dagelijks verschillende mensen uit de buurt.

Hoewel er in de buurt sprake was van criminaliteit en op een dag een kogelgat was ontstaan in de ruit van de zolder, was de positie van de familie erop gericht om vanuit een vriendschappelijke en rechtvaardige positie en in samenwerking met de politie ten aanzien van iedereen vrede en rust te bewaren.

De vriend noemde mij vaak ‘kakker’ wat weergeeft hoe hij mijn sociale positie in die tijd heeft gezien, hoewel er tijdens elke keer dat hij mij zo noemde een soort betwisting bestond vanuit mij of dat woord op mij van toepassing kon zijn. Ik bracht hem en zijn jongere broer in contact met mijn vrienden van mijn oude school en er ontstonden feesten en bijeenkomsten tussen de vrienden onderling. Op een dag werd bijvoorbeeld een grote TV projector dat in de jaren ‘90 nog zeer exclusief was gecombineerd met de zolderverdieping van het huis van een andere vriend dat behoort tot de grootste en duurste huizen in de stad en waar vervolgens door de nieuw ontstane groep TMF muziek video’s werden gekeken.

Met de betreffende vriend van het grote huis had ik in die tijd plannen om een bedrijf te beginnen met Linux computers. Hij was in die tijd ideologisch bezig met het besturingssysteem Linux en hij had onder meer een Silicon Graphix super computer met het besturingssysteem Irix als desktop PC wat in die tijd erg kostbaar was.

Hoewel ik eigenlijk een Microsoft-persoon was en het in intense discussies met de vriend opnam voor Microsoft, leek het idee om Linux PC’s te verkopen een commercieel plausibel idee. Ik ontdekte een nieuwe PC winkel in de stad waarvan de jonge eigenaar net was gestopt als professioneel volleyballer en die dus zeer enthousiast en gemotiveerd was. Er ontstond kort een samenwerking alsook heeft de vriend uiteindelijk zijn eerste internet servers via de PC winkel gerealiseerd maar het Linux computer bedrijf is uiteindelijk niet gestart. De vriend zou later een van de grootste hosting providers in Nederland beginnen.

Ook op de nieuwe school was er een lerares Nederlands die op een krachtige manier iets heeft meegegeven over de ernst van wat er is gebeurd tijdens de Holocaust, wat ik achteraf gezien erg waardevol heb gevonden.

Een voorwaarde van de nieuwe kans was dat ik bij falen zou worden overgeplaatst naar een klas van bijzonder jeugdwerk. Daar kwam ik dan ook terecht en op deze school was er sprake van een kleine klas met mensen die soms sociale problemen hadden, echter soms ook eenvoudigweg een speciale situatie. Zo heb ik via deze school in de klas gezeten met een van de bekendste voetballers bij de voetbalclub Vitesse.

De lerares van de klas van bijzonder jeugdwerk heeft eens met veel emotie de film Schindler's List laten zien. Ze heeft tijdens de vertoning uitbundig gehuild omdat enkele klasgenoten niet opletten. Het was een intense ervaring die mij is bijgebleven.

Relatie met mijn ouders 

Ik had als kind veel verbale ruzies met mijn ouders en voor mijn gevoel kon ik de discussies winnen. De situatie tussen mij en mijn ouders was dermate dat ik mij had voorgenomen om het ouderlijk huis op mijn 16e te verlaten.

Ik had een respectvolle positie ten aanzien van mijn ouders en conflicten konden verbaal worden beslecht. Het bewaren van respect voor mijn ouders was voor mij iets natuurlijks omdat ik al sinds jongs af aan omging met vrienden waarbij respect voor ouders vaak een belangrijk onderdeel was binnen de vriendschap.

Als kind was ik bijna nooit thuis. Ik trok veel op met tientallen groepen vrienden met verschillende achtergronden.

Toen mijn ouders verhuisden naar een groot nieuw huis ter waarde van 2 miljoen euro toen ik 16 jaar oud was, toen ben ik met hen meeverhuisd. Mijn nieuwe kamer werd een inpandige garage met zowel een binnendeur als een eigen voordeur.

Mijn beste vrienden hadden vaak ouders die topposities hadden in het zakelijke en academische leven, zoals topman van een groot media bedrijf, zakenman van het jaar, president van een internationale organisatie of vooraanstaande rechter.

Ik ging zowel om met stoerdere mensen als met bijvoorbeeld de zoon van een vooraanstaande rechter die door zijn vader werd duidelijk gemaakt dat als er iets zou gebeuren, dat zijn vader hem niet zou komen ophalen. Met hem had ik bijvoorbeeld enige tijd plannen om een koetsiersbedrijf te beginnen met Friese paarden.

Toen ik op mijn 16e was meeverhuisd met mijn ouders toen was ik gestopt met school. Hoewel ik begon te werken aan mijn eigen internet bedrijf begon een nieuwe groep vrienden mij dagelijks te bezoeken. Ik ben vervolgens enkele jaren dagelijks met de groep opgetrokken.

De vader van de vriend die rechter was vroeg mij in die tijd eens wat mijn toekomstplannen waren. Hij zat gehurkt voor de biertap toen ik kwam aanlopen toen hij naar mij opkeek en uitbundig vroeg “Zo Jan Jaap, wat zijn jouw plannen voor je toekomst?”. Ik antwoordde “Mijn visie uitwerken”.

De nieuwe groep vrienden die mij dagelijks bezocht was op weg naar een Universitaire studie en mijn kledingstijl en uiterlijk veranderde in een nettere skate-stijl.

Met de groep vrienden ging ik veel uit en bezocht dance parties. We hadden meestal VIP kaarten via een van de vrienden.

Mijn favoriete muziekgenre was trance. Ik herkende mezelf enigszins in het uiterlijk van de zanger in de volgende videoclip van een muzikant die samenwerkte met een van mijn destijds favoriete trance-dj's Paul Oakenfold (vergelijkbaar met DJ Tiësto).

(2001) Crazy Town - Vlinder Bron: YouTube

Mijn vrienden deden soms dingen zoals bijvoorbeeld mij met tien personen tegelijk aanvallen midden op een plein met veel mensen, alsof ik ze tegelijk aankon.

Vakantie in Salou 

In 2001, toen ik 17 jaar oud was, toen bezocht ik met de vriendengroep met wie ik was opgetrokken een vakantie in Salou en daar bleek dat een deel van mijn vriendengroep homoseksueel was. Mijn kamergenoot vertelde mij op de eerste dag van de vakantie te zijn verkracht door een man die met ons mee was op vakantie.

Ik was enige tijd ontzet door wat ik leerde echter werd ik al snel zelfbewust dat ik zelf geen homoseksueel ben, waarvoor duidelijk bewijs was in mijn geschiedenis binnen de vriendengroep.

Na afloop van de vakantie was er geen probleem meer binnen de vriendengroep. Een van mijn vrienden masseerde op de laatste dag van de vakantie mijn rug toen de groep vrienden samen op het strand zaten en ik had daar toen geen probleem mee. Daarmee was de situatie afgesloten.

Na afloop van de vakantie was ik zelfverzekerder geworden waardoor ik mij extra goed voelde.

Het dagelijkse contact met de vriendengroep werd na de vakantie verbroken vanwege het bekend worden van homoseksualiteit binnen de groep en ook omdat de meesten zich moesten voorbereiden op een Universitaire studie.

 

Hoofdstuk 2 

Scheidingsperiode van mijn ouders

Wat volgde is een dramatische scheidingsperiode van mijn ouders waarin ik mijn beide ouders veelvuldig mentaal heb bijgestaan.

Mijn vader liep op dagen luid huilend met stampvoeten door het huis en vertelde mij al huilend over zijn persoonlijke problemen. Met mijn moeder ben ik veel uit geweest naar terrasjes om te praten over haar psychische problemen.

Omdat ik bijzonder veel vrienden had met diverse achtergronden was ik begaafd op het gebied van psychische ontwikkeling. Mijn moeder bezocht een psycholoog voor haar problemen en zij nodigde mij uit om mee te gaan om haar psycholoog te ontmoeten. Ik wachtte tijdens haar behandeling in de wachtruimte.

Na de scheidingsperiode kwamen mijn ouders weer bij elkaar en zij leken zich toen te schamen voor wat er was gebeurd.

Mijn positie binnen het gezin was altijd onbesproken geweest. Het contact met mijn ouders was altijd respectvol geweest en ruzies werden verbaal beslecht, waarbij ik voor mijn gevoel vaak de discussie kon winnen, ook al op jongere leeftijd.

Omdat ik mijn ouders tijdens hun psychische crisissituatie veel had geholpen als luisterend oor was mijn positie ten aanzien van mijn ouders sterker geworden.

Wat volgde is een poging van mijn ouders om een uitweg te zoeken voor hun problemen zoals het gezinstrauma dat was ontstaan door hun scheidingsperiode.

Afschuiven van het gezinstrauma probleem 

Mijn moeder was altijd bezig geweest met de problemen van mijn jongere broer voor wie zij hulp zocht via onder meer Zen cursus en psychologen.

Mijn jongere broer kon zich als kind verbaal minder goed uiten in ruzies met mijn ouders en dat resulteerde soms in gewelddadige incidenten. Zo stak hij eens zijn dekbed in brand, liep als jong kind in woede weg tijdens uitjes in grote steden en keerde dan de gehele dag niet terug of hij vernielde in razernij met een grote bijl een net aangelegde vijver.

Toen mijn moeder eens uit de slaapkamer van mijn broer kwam lopen in de tijd dat hij zijn dekbed in brand had gestoken toen heb ik vanuit automatisme mijn moeder in het trappenhuis aangesproken terwijl zij naar beneden liep en ik maakte haar toen duidelijk dat ik afkeurde wat zij had gedaan. Hetgeen mijn moeder bij mijn broer had gedaan leek iets ‘psychisch’ te zijn geweest.

In 2001, na afloop van de psychische crisis situatie van mijn ouders, toen kwam mijn moeder eens vanuit de kamer van mijn jongere broer de trap af lopen terwijl ik naar boven liep en ze schudde moedeloos haar hoofd met een blik die liet blijken dat ze 'ten einde raad' was en dat er echt iets moest gebeuren met mijn jongere broer. Slechts via een blik heb ik toen laten blijken dat zoiets, wat een psychiatrische opname zou kunnen zijn geweest, absoluut onmogelijk was.

Ik vond mijn jongere broer huilend op de vloer van zijn kamer. Wat er aan de hand was, was mij niet duidelijk, maar de situatie leek wel ernstig te zijn.

Ik had voorkomen dat mijn moeder mijn jongere broer tot het probleem van het gezin zou maken. Vervolgens raakte mijn moeder psychisch de controle kwijt en leek zich door mij bedreigd te voelen.

Toen werd ik ‘het probleem’ 

Mijn ouders hebben vervolgens op een onnatuurlijke wijze geprobeerd om mij tot het probleem van het gezin te maken.

Ik heb mij daarbij neergelegd omdat ik dacht dat mijn ouders mij niets konden maken en omdat ik zo ook mijn broer kon beschermen. Ik heb ze hun gang laten gaan met de gedachte dat ik verbaal de controle had.

Mijn ouders begonnen zonder aanleiding onredelijk gedrag te vertonen.

Als voorbeeld gingen mijn beide ouders tien minuten lang zonder iets te zeggen op mijn bed in mijn kamer zitten en bleven zwijgen wat ik ook tegen ze zei. Het was een erg vreemde situatie. Mijn vader keek bijvoorbeeld rond in mijn kamer terwijl ik tegen hem sprak.

De toegang tot het kantoor van mijn vader, de enige toegang tot het internet in die tijd, werd afgesloten en de sleutel werd verstopt zodat ik werd gehinderd in mijn werk voor mijn eigen bedrijf. Daarmee werd een afspraak verbroken.

Mijn ouders probeerden om een escalerend conflict te doen ontstaan.

Vanuit mijn perspectief was slechts het probleem dat ik afhankelijk was van mijn ouders. Ik had mijn ouders veel geholpen tijdens hun psychische crisis periode dus ik had geen probleem.

Ik heb op dat moment een bewuste keuze gemaakt om het internet door te schakelen naar mijn kamer en de deur naar mijn ouders af te sluiten. Mijn intentie was slechts om zo snel mogelijk financieel onafhankelijk te worden zodat het probleem zou zijn opgelost.

Mijn intenties waren oprecht en 'respect bewaren voor mijn ouders' was naast het financieel onafhankelijk worden hetgeen dat ik bewust als doel had gesteld en waarmee ik te werk ging in die periode.

Ik heb naar beste weten en kunnen gehandeld. Mijn naam op het internet was niet voor niets ‘SaintJJ’.

 

Hoofdstuk 3 

Misdaad door mijn ouders en een corrupte rechter

Het was inmiddels zes maanden sinds de start van het conflict met mijn ouders en het was mij gelukt om een stabiel inkomen te verwerven met een eigen bedrijf zonder daarbij teniet te doen aan mij grotere ambities voor het realiseren van onder meer een internationale betaalprovider.

In werkelijkheid had ik nog veel grotere plannen en ik voorzag op dat moment al in een toekomstvisie oplossingen op het gebied van virtual reality. Een bedrijf dat ik toen naamsgewijs startte en dat vandaag naamsgewijs fysiek bestaat werd opgericht met het plan om een nieuwe visuele taal te ontwikkelen waarmee mensen ‘puur begrip’ zouden kunnen communiceren, om de eigenlijk inefficiënte barrière van communicatie via taal te overkomen.

Ik maakte aanstalten om grote dingen te gaan doen zodra ik bij mijn ouders zou zijn verhuisd.

Ik zocht een kamer in een nabijgelegen studentenstad en al mijn spullen waren al in verhuisdozen ingepakt. Ik was klaar om te verhuizen.

Er was vanuit mijn perspectief geen probleem geweest behalve het feit dat ik financieel afhankelijk was van mijn ouders. Zodra ik zou zijn verhuisd zou het vanzelf weer goed komen met mijn ouders was mijn idee.

Op een brancard gedrukt en afgevoerd 

Twee weken voordat ik zou gaan verhuizen werd ik op een vroege ochtend plotseling door minstens tien agenten overvallen. Vier van de aanwezige agenten braken zonder aankondiging mijn kamer binnen toen ik nog lag te slapen. Ik moest mijn broek nog aantrekken toen de agenten al in mijn kamer stonden.

Ik vroeg de agenten wat er gaande was maar zij gaven geen antwoord. Ik vroeg ze naar papieren maar die waren er niet. Ik werd gesommeerd om op een brancard te gaan liggen. Ik werd op mijn buik op de brancard vastgeriemd, een ambulance ingereden en vervolgens werd ik afgevoerd naar een isoleercel van een psychiatrische inrichting.

Het bleek dat mijn ouders buiten mijn weten om een psychiatrische opname hadden georganiseerd.

Mijn ouders hadden hun plannen voor de psychiatrische opname voor mij verborgen gehouden en ik had geen kans gekregen om de psychiatrische opname te voorkomen.

Er was nooit een gesprek met een psychiater.

De rechter die de rechterlijke machtiging had afgegeven was bij wet verplicht om mij fysiek te hebben gezien terwijl ik de rechter nog nooit had gezien.

Een advocaat die ik later om raad vroeg ontdekte meer onwettigheden. Zo bleek er een onbevoegde hulpverlener betrokken te zijn geweest bij de psychiatrische opname en geen psychiater, wat de rechter moet hebben geweten.

De toegewezen advocaat had tijdens de psychiatrische opname ook fout gehandeld en heeft later bij herhaling verzuimd om een cassatie-aanvraag in te dienen. Door dat verzuim bleef ik uiteindelijk drie maanden lang ‘ter observatie’ gevangen in de psychiatrische inrichting.

De deur van mijn kamer had onderaan een grote kier dat groot genoeg was voor een klein pakket. Er was ook nog een voordeur met een brievenbus ingang.

Zowel mijn ouders, de toegewezen advocaat en de rechter hebben geen brief onder mijn deur doorgeschoven of in de brievenbus gedaan om mij te informeren over de psychiatrische opname.

Een gesprek kort voor de psychiatrische opname 

Mijn moeder stond dagelijks uren achtereen met psychische (oneerlijke) toon te huilen voor de deur van mijn kamer. Ze riep daarbij zelfs luid “Boehoehoehoe” alsof ze bezig was met een toneelstukje.

Dat soort gedrag deed zij in het verleden bij mijn jongere broer en dat had ik al eens afgekeurd in de tijd dat mijn broer zijn dekbed in brand had gestoken. Mijn moeder deed iets dergelijks echter nooit bij mij zodat het voor mij onnatuurlijk was. Ik heb dat gedrag genegeerd en ik gebruikte een koptelefoon.

Kort voor de psychiatrische opname klopte mijn moeder bij mij aan en sprak met authentiek emotionele stem, in tegenstelling tot het psychische huilen. Ik heb dat opgemerkt en deed de deur open. Mijn moeder vertelde dat een familielid was overleden.

Er vond een gewoon gesprek van 10 minuten plaats in de woonkamer. Er was in dat gesprek geen teken van het bestaan van een conflict.

Ik werkte op dat moment 19 uur per dag aan mijn bedrijf en ik was bezig met grotere projecten. Daarbij deed ik dat op basis van een bewuste en respectvolle keuze naar mijn ouders toe. Vanuit mijn perspectief was slechts het probleem dat ik afhankelijk was van mijn ouders en daarvoor was ik op dat moment met succes bezig met een oplossing. Korte tijd later zou ik zijn verhuisd naar een studentenkamer.

Mijn vader gedroeg zich in het gesprek schuchter. Hij keek niet in mijn ogen en bleef tijdens het gesprek dat ik voerde met mijn moeder 10 minuten lang met zijn rug naar mij toe gekeerd terwijl hij zich bezig hield met het aansteken van kaarsen.

Tijdens het gesprek hebben mijn ouders mij niet geïnformeerd over hun plannen voor een psychiatrische opname. Dat kan niet logisch worden verklaard.

Potentie voor misdaad bij ouders 

Mijn ouders waren grote fans van misdaad romans en hun boekenkasten, onder andere als pronkstuk direct in het zicht in de woonkamer, waren gevuld met honderden boeken van auteurs zoals Agatha Christie. Dat verklaart de potentie voor het plegen van een misdaad bij mijn ouders.

Als een tot verpleegster opgeleide huisvrouw was mijn moeder bekend met de mogelijkheid van het gebruik van de psychiatrie voor het begaan van een misdaad. Daarbij was de aanloop naar een psychiatrische opname al jarenlang gaande voor mijn jongere broer die als kind verbaal minder capabel was en die regelmatig gewelddadig werd in het contact met zijn ouders.

Geen bewijs voor psychische problemen in mijn verleden 

De rechter heeft een rechterlijke machtiging afgegeven zonder mij ooit te hebben gezien. Dat was onwettig maar het was ook vreemd wanneer wordt gekeken naar mijn verleden omdat een vergissing daaromtrent niet mogelijk kan zijn geweest.

Er was in mijn verleden geen bewijs voor psychische problemen in de vorm van contact met bijvoorbeeld psychologen.

Er was geen bewijs voor bijvoorbeeld geweldsincidenten of andere rarigheden.

Er was in mijn verleden nooit sprake van alcohol of drugs misbruik. Als kind had ik al duidelijke grenzen en ik zou nooit harddrugs zoals cocaïne gaan gebruiken omdat ik gesteld was op het bewaren van een bepaalde puurheid qua ervaring.

Ik besteedde nagenoeg geen tijd aan school maar ik had een toekomstvisie waarin ik geen school nodig had en ik had een rijk sociaal leven met psychisch stabiele vrienden.

In de jaren voor de periode dat ik in mijn kamer verbleef was ik bijna niet thuis en ging om met een hechte groep vrienden die op weg waren naar een Universitaire studie.

Ik paste in de jaren voor de psychiatrische opname geregeld op op de kinderen van een bevriend politie echtpaar waarvan de echtgenoot een toppositie had bij de politie. Het politie echtpaar vertrouwde mij als oppas voor hun dan nog erg jonge kinderen en de echtgenoot heeft mij eens zijn politie motorhelm gegeven.

Tijdens een familievakantie in Bulgarije samen met het politie-echtpaar toen werd in een café een vrouw mishandeld door twee Bulgaren met een pistool. De echtgenoot van het politie-echtpaar heeft de Bulgaren toen uit het café gezet en op straat aangesproken over hun gedrag. Ik stond toen achter hem en steunde zijn inzet ten behoeve van het beschermen van de vrouw.

Het politie echtpaar heeft mij toen ik 16-17 jaar oud was bij herhaling gevraagd of ik interesse zou hebben om voor de politie te werken met mijn technische capaciteiten. Ik hielp de echtgenote met het opzetten van een website voor paranormale therapie.

Als mijn ouders niet met opzet brieven hebben achtergehouden dan zijn de rechter en de toegewezen advocaat nalatig geweest, wat onlogisch is wanneer de rechter ervoor kiest om mij niet te zien terwijl dat een onwettige keuze was. Juist in zo’n geval wordt het extra belangrijk om iemand te informeren over wat er gaande is en een gewoon mens kan in zo’n situatie geen verzuim plegen en geen brief onder de deur doorschuiven of in de daarvoor beschikbare brievenbus doen.

Ik zag de toegewezen advocaat pas voor het eerst toen ik al was opgesloten in de psychiatrische inrichting.

Het volgende schreef mijn moeder in 2022 in een reactie op de vermelding van het dagelijks urenlang met psychische (oneerlijke) toon huilen voor de deur van mijn kamer:

Je bent het totaal kwijt hè, hoe en wat jou deelname in dit gezamenlijk verleden is geweest hè. Je denkt dat alleen wij toen van alles deden en jij deed niets.
Nou de "grap" is, dat klopt. Jij deed niets, behalve in je kamer opgesloten zitten te zijn en je bijna 24 uur bezig te houden met het internet.

Ik zou volgens mijn moeder rustig aan het werk zijn geweest via het internet en verder is er geen argument waarom er een probleem zou zijn geweest met mij.

Mijn ouders hebben het verleden met mijn jongere broer gebruikt om mij te laten opsluiten. Daardoor werd ik uiteindelijk drie maanden lang ‘ter observatie’ gevangen gehouden omdat de toegewezen advocaat verzuimde om een cassatie-aanvraag in te dienen.

 

Hoofdstuk 4 

Noodgedwongen eerste ontsnapping

Dat de psychiatrische opname onwettig moest zijn geweest dat was voor mij als vanzelfsprekend duidelijk omdat ik van niets had geweten en nooit iemand had gezien of gesproken omtrent een psychiatrische opname, en zelfs niet eens per brief was geïnformeerd, wat mij te absurd leek om verdedigbaar te zijn. Ik had daarom gerekend op een cassatie-aanvraag om mijn naam te zuiveren.

Ik wachtte geduldig op de cassatie-aanvraag maar ondanks een herhaalde belofte zou de toegewezen advocaat die nooit indienen.

Een advocaat die ik om raad vroeg nadat ik was ontsnapt zei dat de toegewezen advocaat met opzet nalatig moet zijn geweest omdat zij fout had gehandeld tijdens de psychiatrische opname. Ook ontdekte hij dat er een onbevoegde hulpverlener bij betrokken was geweest en geen psychiater.

Mijn bedrijf en zakelijke plannen liepen grote schade op en na drie maanden wachten zag ik mij genoodzaakt om te ontsnappen.

Ik ontsnapte uit de psychiatrische inrichting door een raam te verwijderen.

Nadat ik was ontsnapt blokkeerde mijn vader de toegang tot mijn zakelijke bankrekening en hij belde met kamerverhuur bedrijven om mij geen kamer te verhuren. Daardoor raakte ik enige tijd dakloos en ik sliep in een hut in een bos dat werd beheerd door het bevriende politie-echtpaar.

Ik besloot om mij toe te leggen op het herstel van mijn zakelijke activiteiten en ik besloot om geen contact te zoeken met oude vrienden omdat ik eerst rechtvaardigheid wilde verkrijgen en financieel zaken op orde wilde brengen.

Ik ben geneigd geweest om zelf problemen op te lossen en geen overlast te veroorzaken voor anderen. Achteraf is dat misschien onverstandig geweest en had ik beter toch vrienden om hulp kunnen vragen.

 

Hoofdstuk 5 

Opsluiting in een isoleercel

In de jaren na de ontsnapping werd ik meerdere keren zonder aanleiding gearresteerd en afgevoerd naar een isoleercel waarin ik tot drie maanden achtereen werd opgesloten. Telkens ontsnapte ik.

Voor zware criminelen in Amerika is isoleercel de zwaarste straf. Zij krijgen dat soms voor enkele weken voor een vergrijp, terwijl het bij de opsluiting die ik moest verduren niet bekend was wanneer de opsluiting zou eindigen.

Isoleercel: gemaskeerd raam, stank en niet bekend wanneer het zou eindigen.

Reden voor opsluiting 

De reden dat ik telkens werd gearresteerd door de politie was altijd nog afkomstig van mijn eerste ontsnapping. Een ontsnapping waartoe ik genoodzaakt was geweest omdat de toegewezen advocaat had verzuimd om een cassatie-aanvraag in te dienen, hetgeen zij volgens een andere advocaat opzettelijk had gedaan omdat zij fout had gehandeld.

Ik stond geregistreerd als ‘ontsnapt’ en werd slechts ‘teruggebracht’. Er was verder geen reden. De onwettige psychiatrische opname uit het verleden was de enige reden voor de opsluiting.

Ik hield tijdens een psychiatrische opname eenvoudigweg vast aan het verhaal dat de eerste psychiatrische opname onrechtmatig was geweest en dat er sprake was geweest van een corrupte rechter.

De vermelding van een corrupte rechter en een illegale psychiatrische opname kan een negatieve reactie hebben uitgelokt.

Mijn positie ten aanzien van de psychiaters was dat er geen rechtvaardiging was voor de opsluiting, en zeker niet in een isoleercel. Ik was beleefd en respectvol maar ook duidelijk.

Ik forceerde in het contact met de psychiaters focus op een eenvoudige vraag: wat is de reden dat ik ben opgesloten in een isoleercel? Een antwoord kwam er nooit.

De psychiaters negeerden mijn vraag en hielden mij telkens voor onbepaalde tijd gevangen in een isoleercel tot aan het moment dat het mij lukte om weer te ontsnappen, wat achteraf telkens is gelukt.

Het bleek een vicieuze cirkel te zijn geweest: een onwettige psychiatrische opname uit het verleden, een noodgedwongen ontsnapping en telkens weer ‘teruggebracht’ naar de isoleercel om daar weer gedwongen te worden om te ontsnappen omdat ik ‘voor onbepaalde tijd’ in een isoleercel werd opgesloten terwijl de psychiater de door mij tijdens elk gesprek herhaalde eenvoudige vraag waarom ik in een isoleercel werd opgesloten niet beantwoordde.

Opkomen voor anderen 

Ik heb het geregeld voor patiënten opgenomen. Ik zag hoe sommige mensen echt werden gebroken door de isoleercel.

Een voorbeeld is een zwakbegaafde (geestelijk gehandicapte) vrouw die als ‘straf’ voor het vragen van voor haar noodzakelijke gewone aandacht (tikken op de ruit van de behandelaren en de vraag "mag ik iets vragen?") hardhandig naar de isoleercel werd gesleept voor nog eens twee weken, om daar al huilend - echt lijdend - te uiten dat ze het niet meer kon verdragen.

Het was een vrouw met een zeer laag IQ maar toen ik haar met zorg en overname van de verantwoordelijkheid ten aanzien van de behandelaren voorstelde om haar te helpen met het indienen van een klacht formulier, toen zei ze dat ze dat niet meer wilde omdat ze bang was voor vergelding door de behandelaren.

Later heb ik via de kritische blog Zielenknijper.nl aandacht besteed aan het onderwerp. Het bleek dat sommige mensen tot jaren achtereen in een isoleercel werden opgesloten, waaronder onschuldige jonge vrouwen.

 

Hoofdstuk 6 

Bevestiging van mijn verhaal

Omstreeks 2004 toen ik op een dag weer 'zomaar' werd gearresteerd en aan de rechter mijn verhaal vertelde over de misdaad door mijn ouders in samenwerking met een corrupte rechter, toen nam de rechter het verhaal in beraad en enige tijd later tijdens een persoonlijk gesprek met de psychiater nam zij het persoonlijk voor mij op.

De rechter sprak namens mij tegen de psychiater en zei dat de psychiater onzin verkondigde over mij, waardoor de psychiater boos werd. De rechter wees de rechterlijke machtiging af waardoor ik vanuit een isoleercel op straat belandde.

Het bevestigde mijn verhaal over de misdaad van mijn ouders in samenwerking met een corrupte rechter.

Het had echter niet slechts betrekking op een corrupte rechter maar ook op hetgeen dat de psychiaters al die tijd hadden gedaan: maandenlange opsluiting in een isoleercel zonder reden.

Helaas bleek dat er een tegenaanval zou volgen.

Twee weken nadat de rechter de rechterlijke machtiging had afgewezen werd ik opnieuw 'zomaar' gearresteerd toen ik voor een bibliotheek stond te bellen in een groen PTT telefoon huisje die er vroeger nog op straat stonden.

Twee agenten stapten uit de auto en arresteerden mij. Toen ik in de auto zat zei de agent voor het stuur tegen mij “Je weet wel aan wie je dit te danken hebt?” maar ik had geen idee. Ik bedacht me dat de agent zou kunnen proberen om mij paranoide te maken terwijl er eigenlijk geen reden was om mij te arresteren.

Ik heb altijd meegewerkt tijdens arrestaties. Alsook ben ik altijd respectvol gebleven in het contact met bijvoorbeeld psychiaters.

Zitting met drie rechters 

Het was twee weken nadat een rechter mij had vrijgesproken en daarmee mijn verhaal had erkend. Ik zat inmiddels weer gevangen in een isoleercel volgens hetzelfde riedeltje, een psychiater die niet wilde antwoorden waarom ik werd opgesloten.

Wat volgde had ik nog niet eerder meegemaakt. Ik werd opgehaald in een busje voor criminelen en ik werd via de achteringang binnengeleid in de rechtbank.

Ik werd opgesloten in een cel in afwachting van de zitting.

Ik bereidde me in gedachte voor om te ontsnappen indien dat nodig zou zijn. Ik had de gangen van de rechtbank bekeken en ze waren druk met bezoekers maar het leek er op dat de buitendeur wel bereikbaar zou zijn.

Ik had voor de zitting mijn zaak uitgeschreven en ik heb mijn verhaal verteld over de onwettige psychiatrische opname en het feit dat er een corrupte rechter bij betrokken is geweest.

Tijdens de zitting werd mijn verhaal genegeerd. Er werd niet gesproken over de inhoud van het verhaal dat ik had geschreven, het verhaal dat ik ook kenbaar had gemaakt aan de rechter die mij enkele weken daarvoor had vrijgesproken en daarmee mijn verhaal had bevestigd.

De psychiater deed zijn verhaal. De drie rechters kenden de rechterlijke machtiging toe en daarmee leek de zaak af te zijn.

Isoleercel is psychisch uitzonderlijk zwaar om te verduren en het had mij telkens meer en meer tijd gekost om daarvan te herstellen. De overplaatsing naar Eindhoven na een zitting door drie rechters terwijl ik kort daarvoor was vrijgesproken duidde erop dat wat mij te wachten stond weinig goeds kon betekenen.

Ik zag mij genoodzaakt om te proberen te ontsnappen.

Op het moment dat ik de deur van de zittingszaal bereikte toen begon ik te rennen en ik bereikte de buitendeur. Er werden op dat moment net mensen binnengeleid dus er stond een bewaker in de deuringang waardoor de poging mislukte.

Vervolgens werd ik afgevoerd naar Eindhoven.

Mishandeling 

In Eindhoven werd ik voor onbepaalde tijd in een isoleercel opgesloten wat uiteindelijk 8 maanden heeft geduurd totdat ik werd gered door mijn ouders. De cel had geen raam dat open kon en ik mocht geen moment naar buiten. Ik zag de winter overgaan in zomer en weer naar winter.

Er was daarbij sprake van mishandeling. Als voorbeeld trok een drietal behandelaren op een ochtend om 7 uur plotseling het dekbed van mij af en wanneer ik daar beleefd maar duidelijk afkeurend op reageer, werd ik door hen van het bed afgetrokken en met mijn hoofd op de vloer gedrukt en bedreigd.

Het leek er op dat in Eindhoven werd geprobeerd om mij psychisch te breken. Na 8 maanden isoleercel werd door de psychiater het beeld geschetst dat het nog minstens twee jaar kon duren en zonder uitzicht op een ontsnappingsmogelijkheid was dat voor mij een ziekmakend uitzicht.

Ik had nooit iets misdaan ik had altijd een respectvolle positie bewaard.

Er was nooit sprake geweest van een diagnose maar na 8 maanden werd in Eindhoven voor het eerst een suggestie gedaan voor een diagnose.

Na een hardhandige platspuit sessie lag ik letterlijk te verkrampen op de vloer van de cel en ik heb toen mijn ouders gebeld voor hulp.

Ik stuurde eerst nog een SMS naar een vriend met het bericht "Ik ben bijna weg" maar hij dacht dat het een andere vriend was die op wintersport ging dus hij reageerde niet.

Mijn oude vrienden zouden mij sowieso niet hebben kunnen helpen. Ik kon niet anders dan mijn ouders bellen voor hulp.

Op dezelfde dag dat ik mijn ouders belde mocht ik voor het eerst naar buiten. Twee weken later verbleef ik bij mijn ouders thuis.

 

Hoofdstuk 7 

Terugkeer bij ouders

Mijn ouders woonden nog in hetzelfde huis als waar de psychiatrische opname had plaatsgevonden.

Het huis ter waarde van 2 miljoen euro was omringd door bos en had geen directe buren. Het huis had een zwembad in de tuin en mijn ouders hadden een grote aanbouw gerealiseerd met daaronder een grote kelder van geschat 50 meter bij 20 meter. De kelder was in gebruik door mijn jongere broer en er stond onder meer een biljard tafel en fitness apparatuur.

Mijn moeder was inmiddels druk bezig met een nieuw bedrijf dat zich inzette voor het bieden van zorg aan jongeren via Persoonsgebonden Budget (PGB).

WAP i-mode telefoon 

Het verhaal is vreemd, maar ik had voordat ik terecht kwam in Eindhoven als een van de eersten in Nederland een KPN WAP telefoon met internet en ik ontdekte een trucje om gratis internet te gebruiken.

KPN WAP i-mode telefoon

Er was op dat moment toevallig als eerste in Nederland een UMTS mobiel internet trial in Eindhoven. Ik huurde met de WAP telefoon via het internet een laptop met UMTS dongel van een bedrijf in Groningen, die hoe onzinnig ook, in de isoleercel werd afgeleverd door de PostNL bezorger. Er werd niets gecontroleerd en er werden nooit vragen gesteld.

Via internet toegang (waarvan de psychiatrische inrichting nooit weet leek te hebben gehad) kon ik contacten onderhouden met internationale zakenrelaties en kon ik onder andere een project voorbereiden dat later toen ik bij mijn ouders terugkeerde tot 40.000 euro per maand opleverde.

Een van de projecten waarmee ik op dat moment bezig was betrof Google Click Arbitrage waarmee Google in die tijd tientallen miljarden euro’s heeft verdiend.

Fraude met PGB en arbeidsongeschiktheidsuitkering 

Mijn ouders hebben tegen mijn wil en onder bedreiging met een ontoerekeningsvatbaar verklaring een Persoonsgebonden Budget (PGB) en arbeidsongeschiktheidsuitkering op mijn naam aangevraagd.

Ik wilde geen uitkering omdat ik dat beschamend vond en ik had aantoonbaar geen uitkering nodig. Daarbij was een uitkering voor permanent arbeidsongeschikte mensen voor mij niet van toepassing en mogelijk zelfs schadelijk voor mijn toekomst. Ik heb mijn ouders direct duidelijk aangegeven dat ik geen uitkering wilde.

Ik hoorde mijn ouders vervolgens in een naastgelegen kamer overleggen om mij ontoerekeningsvatbaar te laten verklaren om de aanvraag af te dwingen.

Ik zat op dat moment voor de computer in de woonkamer en de naastgelegen kamer die werd gebruikt als TV kamer had slechts een dunne houten plaat als afsluiting zodat ik mijn ouders kon horen tijdens hun overleg.

Vervolgens kwam mijn vader uit de naastgelegen kamer lopen en probeerde om mij te overtuigen. Hij hield de papieren voor de aanvraag in zijn hand en ik hoefde enkel een handtekening te zetten.

Ik was op dat moment ziek en zwak van de 8 maanden isoleercel en de mishandeling die ik had moeten verduren. De dreiging met ontoerekeningsvatbaar verklaring kon ik niet verbaal afwenden. Mijn ouders hebben misbruik gemaakt van de situatie.

De uitkering werd voor meerdere jaren met terugwerkende kracht aangevraagd (ongeveer 30.000 euro ineens).

De PGB ter waarde van 4.000 euro netto per maand werd door mijn moeder beheerd via haar nieuwe bedrijf op het gebied van PGB zorg. De zorg voor mij omvatte slechts het te eten geven.

Ik verdiende op dat moment zelf tienduizenden euro’s per maand via Google Click Arbitrage dus ik had aantoonbaar geen uitkering nodig.

Ontkenning in 2022 

In 2022 hebben mijn ouders ontkend dat zij iets met de PGB en arbeidsongeschiktheidsuitkering te maken hebben gehad. Dat is een oorzaak geweest voor het schrijven van dit boek.

Ik had mij eigenlijk in 2021 tijdens het begin van email contact met mijn ouders voorgenomen om mijn ouders in vrede achter te laten, ongeacht wat zij hebben gedaan of nog zouden doen, en de situatie af te sluiten.

De geschiedenis is met hen besproken en ik heb hen in een periode van ongeveer een half jaar tijd op een nette wijze gevraagd of er iets niet klopt in mijn verhaal.

Mijn ouders gaven telkens geen antwoord op mijn vraag en probeerden om mijn verhaal af te doen als een verwijt. Vervolgens communiceerde mijn moeder op een gegeven moment de volgende onzinnige leugens over de arbeidsongeschiktheidsuitkering en PGB.

Wij hebben GEEN arbeidsongeschiktheidsuitkering voor je aangevraagd en ook de pgb ging langs ons heen. Dat verwijt is onterecht bij ons neergelegd. Dit is 'n voorbeeld van wat er niet klopt.

Voor jou is het destijds aangevraagd, maar papa en ik wilden het niet voor je, dus hebben we het snel weer afgezegd. Als het via die ander toch nog doorgang heeft gehad, dan weten wij dit niet.

Ik had nooit contact met een ander persoon met betrekking tot de aanvraag of het beheer van de PGB of de arbeidsongeschiktheidsuitkering en mijn ouders hebben het ook nooit afgezegd.

Het liegen over de fraude met PGB en arbeidsongeschiktheidsuitkering was voor mij een echte bedreiging. Mensen die in staat zijn tot dergelijke fraude en die daarover liegen om hun eigen hachje te redden, en mensen die mij al zoveel kwaad hadden aangedaan in het verleden, die zijn potentieel tot meer in staat.

Beëindiging PGB en arbeidsongeschiktheidsuitkering 

Nadat ik bij mijn ouders was ontsnapt kon ik niet meer van de PGB en arbeidsongeschiktheidsuitkering af komen.

Ik heb een jaar lang veel moeite moeten doen en na een jaar werd de PGB en de arbeidsongeschiktheidsuitkering pas beëindigd na tussenkomst van de Tweede Kamer.

Een deel van de PGB, ongeveer 25.000 euro, werd teruggevorderd op mijn naam en de instantie behandelde mij toen als een crimineel.

Het feit dat mijn ouders het teruggevorderde deel van de PGB uit eigen zak hebben betaald toont aan dat zij verantwoordelijk zijn geweest.

Het stoppen van de arbeidsongeschiktheidsuitkering bleek enkel mogelijk te zijn met medewerking van een psychiater.

Toen ik mijn privérekening probeerde op te zeggen om de arbeidsongeschiktheidsuitkering te blokkeren toen ontdekte ik dat slechts mijn vader toegang had gehad tot de rekening waarop het geld terecht was gekomen.

Een jaar later ontving ik een brief van de uitkeringsinstantie waarin ze lieten weten dat ze mijn nieuwe privérekening hadden gevonden en dat ze de uitkering voor het voorgaande jaar zouden gaan nabetalen. De Tweede Kamer heeft dat vervolgens voorkomen. Een week na het contact met hen was de uitkering beëindigd.

Ontsnapping bij ouders 

Ik ontsnapte bij mijn ouders en ik huurde een kamer in een dorp nabij het bos waarin ik een tijd had verbleven toen ik tijdelijk dakloos was. Het dorp had erg lieve mensen en het bos in de omgeving is erg mooi.

 

Hoofdstuk 8 

Ik Hou Van Nederland project

Tijdens het verblijf bij mijn ouders had ik samen met een Spaanse zakenpartner het domein Forest.com gekocht dat vervolgens mijn eigendom werd. Ik verkocht het domein voor $110.000 USD waarmee ik dat jaar de top 10 bereikte van domein verkopen in de wereld.

PrikStad.nl

In het dorp startte ik een nieuw project genaamd PrikStad.nl dat soortgelijk als het dan bekende The Million Dollar Homepage project een prikbord aanbood op de kaart van elk dorp en elke stad in Nederland waarop bedrijven een prikker konden plaatsen.

Het project bleek buitengewoon populair en mensen verzonden letterlijk liefdesbrieven voor hun woonplaats naar het postbus-adres in het dorp. Al snel werd het project bezocht door tienduizenden mensen per dag waardoor de server overbelast raakte.

Vervolgens ontstond het idee om het project verder uit te breiden en het concept te veranderen in "I Love City" (Ik Hou Van Nederland). Toevallig was dat gelijktijdig als het moment waarop het populaire TV-concept Ik Hou Van Holland werd bedacht, hoewel ik geen TV keek en het TV concept slechts enkele maanden eerder zou zijn bedacht.

Het I Love City concept werd erg populair en het project werd uiteindelijk beheerd door meer dan 200 voornamelijk vrouwelijke redacteurs.

Ik heb de redacteurs persoonlijk ontmoet in cafés in hun woonplaats voor het bespreken van een samenwerking. Veel van de redacteurs waren werkzaam als docent of studeerden communicatie of marketing en zij waren erg enthousiast en hebben voor vele jaren dagelijks tijd besteed aan het project.

Helaas bleek het uiteindelijk niet mogelijk om het project winstgevend te maken.

Het commerciële idee was dat het I Love City project in combinatie met enthousiaste marketing en communicatie studenten in een lokale stad unieke en creatieve social media marketing oplossingen zou kunnen verkopen aan lokale bedrijven terwijl concurrenten zoals Groupon bij hun partijen veel geld afhandig maakten voor een soms matig resultaat.

Via het I Love City platform zou er een groter bereik aan potentiële klanten kunnen zijn en onderwijl zou het lokale studenten kunnen helpen voor hun studie zodat er een win-win situatie zou ontstaan waarbij vooral creativiteit met betrekking tot social media marketing tot nieuwe klanten zou leiden in tegenstelling tot het weggeven van omzet bij concepten zoals Groupon.

Diverse enthousiaste redacteurs, waarbij enkele qua uiterlijk topmodel zouden kunnen zijn met onderwijl een studie of leraarschap marketing of communicatie, hebben zich jaren lang serieus toegewijd aan de commercie voor het project en hebben actief bedrijven bezocht maar helaas was de interesse afwezig.

Sommige redacteurs waaronder ook enkele mannelijke hebben vanuit hun eigen initiatief moeite gedaan om lokale bedrijven te vinden – met een eigen communicatie bedrijf op de achtergrond – maar het bleek in die tijd erg moeilijk om bedrijven te interesseren om te investeren in innovatieve social media marketing producten.

De social media accounts met meer dan 500.000 lezers zijn weggegeven aan de redacteurs en sommige accounts zijn vandaag nog actief.

Het project was volledig zelf gefinancierd en had geen leningen, investeringen of financiële schulden dus het bedrijf is eenvoudigweg opgeheven.

 

Hoofdstuk 9 

Kritisch filosofische blog Zielenknijper.nl

Ik ben nooit zelfzuchtig geweest. Ook ben ik van nature geen wraakzuchtig persoon en besteed ik mijn tijd en energie liever aan positieve zaken.

Na de misdaad van mijn ouders overwoog ik om Nederland te verlaten en het onrecht te laten voor wat het was. Een voormalig compagnon van mijn vaders bosbouw bedrijf woonde in Spanje waar hij vakantiehuizen verkocht en ik had hem als kind als tweede vader gezien. Hij was in een ruzie met mijn vader uit het bosbouw bedrijf vertrokken. Ik zou naar Spanje kunnen zijn verhuisd waar ik op dat moment al zakelijke contacten had.

Na het contact met de Tweede Kamer voor het beëindigen van de arbeidsongeschiktheidsuitkering en PGB die mijn ouders op mijn naam hadden aangevraagd toen had ik het gevoel gekregen dat ik mijzelf moest inzetten in het belang van anderen.

Ik bleef in Nederland voor anderen en niet voor mijzelf.

De vader van een vriend die de topman is van een van de grootste media bedrijven in Nederland adviseerde mij in die tijd om een blog te beginnen.

Een meisje met een depressie met wie ik contact had op een forum had mij geadviseerd om contact op te nemen met mensen van de Tweede Kamer en zij vormde ook een motivatie. In het contact met het meisje ontstond een redenering dat later de basis zou vormen voor het kritisch filosofische initiatief Zielenknijper.nl:

“Als het leven goed zou zijn zoals het was, dan zou er geen reden zijn om te bestaan.”

Het contact met het meisje inspireerde een eerste kritisch filosofisch artikel over depressie.

Het eerste bericht gepubliceerd op Zielenknijper.nl was het volgende:

De invloed van de psychiatrie op onze geestelijke evolutie

Het leek mij aardig om te beginnen met een theorie waar ik onlangs naar aanleiding van een forum discussie op kwam welke mogelijk een antwoord kan bieden op de vraag hoe het mogelijk is dat er op dit moment een groeiende ‘depressie epidemie’ is met inmiddels meer dan 850.000 medicijn gebruikende zieken in Nederland en hoe het komt dat er over het algemeen steeds meer psychiatrisch zieken bij komen.

Wanneer men spreekt over evolutie dan denken veel mensen aan het genetisch overdragen van eigenschappen op volgende generaties (erfelijkheid), maar dat is niet het enige onderdeel van de menselijke evolutie. De geestelijke evolutie is ook een belangrijk onderdeel en heeft eveneens als de biologische evolutie een herkenbaar domino effect.

Hoogleraar filosofie 

Tijdens het contact met het meisje op een forum raakte ik bekend met hoogleraar filosofie prof. dr. Wim J. Van Der Steen die een zeer kritische positie had ten aanzien van de psychiatrie.

Na de start van Zielenknijper.nl heb ik met de hoogleraar afgesproken in een café op het station van Utrecht en hij zou als eerste deelnemen aan het project via een column. Vervolgens bleek ook bestseller auteur en bekende hoogleraar prof. dr. Ivan Wolffers geïnteresseerd te zijn in een column en er volgden nog enkele anderen, waaronder de bekende Belgische apotheker Fernand Haesbrouck.

De kritische blog Zielenknijper.nl werd regelmatig geciteerd door leden van de Tweede Kamer en door grote kranten zoals de Volkskrant en NOS.nl.

Als hoofdredacteur van het kritisch filosofische initiatief Zielenknijper.nl behandelde ik het onderwerp forensische psychiatrie (TBS) waardoor Justitie ook intellectueel een vijand werd.

Toen een groep gezaghebbende advocaten in Nederland besloten tot een boycot van de TBS maatregel vanwege de 'willekeur door psychiaters' dat vaak aan de basis lag van de maatregel toen zorgde de kritische blog ervoor dat dat feit jarenlang publiciteit zou ontvangen.

Opkomen voor geleerden en hulpverleners 

De kritische blog was neutraal en had geen politieke, ideologische of religieuze motieven. De blog gebruikte met name een onafhankelijke intellectuele positie om het op te nemen voor professoren en hulpverleners die werden verdrukt wanneer zij zich kritisch uitspraken over de psychiatrie.

Loren Mosher

Een van de meest kenmerkende verhalen die door de kritische blog werd behandeld was dat van hoogleraar prof. dr. Loren Mosher uit Amerika.

De professor was directeur schizofrenie-onderzoek bij de National Institute of Mental Health (NIMH) in Amerika van 1968 tot 1980, een van de hoogste posities in de psychiatrie in zijn tijd.

De professor vond een effectieve en meer humane behandelmethode uit voor het behandelen van de meest ernstige psychische problemen dat hij Soteria psychotherapie noemde. Met geld van de NIMH had Mosher zijn eerste Soteria huis geopend in Santa Clara, Californië in 1971.

In het Soteria huis leefden schizofrenie patiënten medicatievrij met jonge niet-professionele verpleegkundigen die getraind waren om naar mensen te luisteren en ze te begrijpen, om ze vriendschap en gezelschap te bieden. De professor teste zijn idee dat “schizofrenie in veel gevallen kan worden verholpen met behulp van betekenisvolle relaties in plaats van met medicijnen, en dat dergelijke behandeling uiteindelijk tot onmiskenbaar gezondere levens leidt.

Het Soteria huis experiment werkte beter dan de professor had verwacht. In de initiële zes weken, herstelden de patiënten net zo snel als de patiënten die met medicijnen werden behandeld in ziekenhuizen.

De bekende bestseller auteur en journalist Robert Whitaker noteert:

Maar het verschil was dat de Soteria patiënten langer gezond bleven. De terugvals cijfers waren veel lager voor de Soteria groep in zowel één als twee jarige follup-up studies. De Soteria patiënten funktioneerden ook sociaal veel beter. Ze waren beter in staat om hun baan te behouden of om school te volgen.

Het succes van prof. dr. Loren Mosher met zijn niet-professionele zorgverleners en zonder medicijnen, beschaamden de gevestigde psychiatrie.

De National Institute of Mental Health zette de financiering van het Soteria huis stop zodat het geforceerd werd om te sluiten. In 1998 walgte de professor dermate erg van de gevestigde psychiatrie dat hij een aftredingsbrief schreef aan de American Psychiatric Association.

Er bleken honderden soortgelijke verhalen te bestaan zoals dat van prof. dr. Loren Mosher en dat betekende logischerwijs dat de verhalen die ik ontdekte slechts een tipje van de sluier toonde.

Contact met Robert Whitaker 

Robert Whitaker

Ik kwam in contact met de bekende bestseller auteur en medisch journalist Robert Whitaker die is genomineerd voor de Pulitzer prijs voor artikelen over het psychiatrische medicijn antipsychotica in de grote krant Boston Globe.

Ik heb in het begin duizenden euro’s geïnvesteerd om wetenschappelijke publicaties van Robert Whitaker te vertalen naar het Nederlands.

Robert Whitaker is auteur van de bekende boeken Mad in America en Anatomy af an Epidemic, beide bestsellers en iconen.

Robert Whitaker zou later op het domein www.madinamerica.com een media platform starten waarop inmiddels anno 2022 ook vooraanstaande Nederlandse hoogleraren deelnemen via bijvoorbeeld podcasts en blog artikelen.

Voordat hij dat initiatief was gestart was er enige tijd sprake dat ik hem zou helpen maar toen het niet lukte om het domein psychiatry.com te verkrijgen toen heb ik besloten om geen internationaal initiatief te starten en het te laten bij het Nederlandse initiatief.

In het buitenland zou de situatie veel complexer zijn en ik had ook het gevoel dat de situatie in Amerika met betrekking tot het onrecht dat door mensen werd ervaren anders was dan in Nederland. Robert Whitaker is toen zelfstandig begonnen met madinamerica.com.

In een reactie aan mij schreef Robert Whitaker eens het volgende.

Dear [pseudoniem],

Yours is a good question. I think at the moment American society as a whole is rather confused about psychiatry. There is a growing suspicion among the public that psychiatry really doesn’t know much about the “biology” of mental disorders, despite all of its claims to the contrary, and there is a growing suspicion that the drugs aren’t all that great. Moreover, there is a growing recognition that psychiatry is totally compromised by pharmaceutical money. At the same time–and I know this is odd–the public does generally view criticism of psychiatric drugs as coming from people with a bias. So it’s a confused picture.

You’ve put your finger on an important problem. The presence of Scientologists in this debate serves to deligitimize criticism that arises from an honest examination of the science. The public has this vague sense that the criticism arises from religious principles rather than from a look at what the science really has to say.

As for the rest of the medical profession, well, doctors basically belong to a big tribe, and part of the tribal rules are that those in one discipline don’t publicly criticize the doctors in another discipline. This keeps non-psychiatrist doctors from weighing in on the matter, and as far as criticism that arises from within psychiatry, psychiatry as a field has been very successful in letting its members know that they will be ex-communicated and their careers will suffer if they speak too critically. Psychiatrists are allowed to make minor concessions, such as saying that pharmaceutical money has become too influential, but they are not allowed to say that the drugs don’t really work.

So it’s complicated. Think of a society that has bought into a medical delusion, and that’s where we’re at in the U.S. The public knows that something isn’t right, but at the same time it maintains its general belief in the medical model story.

Best,

Bob Whitaker

Filosofie van de geest 

De oorsprong van het leven en van de menselijke geest zijn nog onbekend. Er is geen bewijs dat de menselijke geest ‘ontstaat’ in de hersenen.

Er zijn bijvoorbeeld mensen die een gewoon en gezond leven leiden met maar 5 tot 10% hersenen, zoals een Franse man met een vrouw en twee kinderen die werkt als een gemeente-ambtenaar. Bij een toevallig onderzoek in een ziekenhuis op 44 jarige leeftijd werd ontdekt dat hij maar 10% hersenen heeft.

Science Alert, 2016

Maak kennis met de man die normaal leeft terwijl 90% van zijn hersenen ontbreekt

“Elke bewustzijnstheorie moet kunnen verklaren waarom zo’n persoon, die 90 procent van zijn neuronen mist, nog steeds normaal gedrag vertoont,” zegt Axel Cleeremans, een hoogleraar cognitieve filosofie van de Université Libre de Bruxelles in België.

Het perspectief van Zielenknijper.nl was sinds het eerste bericht ooit: er is een potentieel dat zichtbaar is en het is belangrijk dat mensen leren om dat potentieel optimaal te benutten, niet slechts om te herstellen van ernstige psychische problemen maar ook om de mens verder te brengen dan men zich vandaag mogelijkerwijs kan voorstellen.

Studies hebben aangetoond dat een ‘actieve placebo’ (een pil die het gevoel geeft dat er iets in het lichaam gebeurt) 100% van de patiënten met een zware klinische depressie net zo goed doen herstellen als antidepressiva. Dat bewijst dat het geloof in een pil mensen kan doen herstellen van een zware depressie.

Het kan essentieel zijn voor de menselijke evolutie om te leren gebruik te maken van dat potentieel.

De kritische blog stelde bijvoorbeeld de volgende vraag:

Wat is de goede bedoeling van de psychiatrie voor de mensheid om de hersenen van miljoenen mensen te behandelen tegen depressieve emoties?

Logischerwijs, zonder het potentieel voor depressie is er geen potentieel voor euforie. Het idee: een depressie-euforie systeem zou van vitaal belang kunnen zijn om mensen naar succes te drijven.

Een zoektocht begon. Het nieuws werd gevolgd via Google Alerts.

Nazi ideologie en eugenetische motieven 

Ik ontdekte sterke aanwijzingen voor het bestaan van eugenetische motieven in vrijwel alle onderdelen van de psychiatrie.

Eugenetica is een pseudowetenschap dat aan de basis lag van de Nazi holocaust. Het betreft een ideologie voor rassenhygiëne.

De kritische blog heeft nazi-ideologie en eugenetica vanuit een filosofisch perspectief onderzocht, wat later leidde tot een studie van GGO (eugenetica op de natuur) en het concept butterflyGMOdebate.org.

Ik ontdekte het volgende over antipsychotica, ADHD medicatie en antidepressiva.

  1. Antipsychotica: De top 3 meest dodelijke antipsychotica (Seroquel, Risperdal en Zyprexa) komt overeen met de top 3 meest voorgeschreven antipsychotica. De moderne antipsychotica zijn 10x duurder en tot 41% dodelijker dan de oude antipsychotica van 20 jaar geleden. Antipsychotica maakt gebruikers chronisch ziek en verkorten het leven met minstens 30 jaar.

    (2009) Onderzoek kan aanleiding geven tot heroverweging van medicijnen tegen schizofrenie Bron: Reuters (The Lancet) (PDF)

    Volgens een grote studie hebben patiënten 40% kans op goed herstel zonder behandeling terwijl antipsychotica de kans tot herstel reduceert tot nehil. Alternatieve niet-medische psychotherapeutische behandelopties die in eerste experimenten tot 90% kans op goed herstel potentieel hebben aangetoond werden stelselmatig verdrukt.

    Lange termijn resultaten schizofrenie, bron: Martin Harrow and Thomas Jobe. “Factors involved in Outcome and Recovery in Schizophrenia Patients Not on Antipsychotic Medications: A 15-year Multifollow-up Study. The Journal of Nervous and Mental Disease, 195 (2007):406-414.

  2. ADHD: ADHD medicatie veroorzaakt agressie en psychose waartegen antipsychotica wordt voorgeschreven. Het aantal antipsychotica voorschriften aan kinderen in Nederland groeide in 2010 met 49%. Er is bewijs dat er een relatie bestaat tussen de groei in ADHD medicatie voorschriften en antipsychotica voorschriften.

  3. Antidepressiva: Antidepressiva hebben verdachte bijwerkingen terwijl een neppil met een bijwerking (actieve placebo) die gebruikers het gevoel geeft dat er iets in het lichaam gebeurt, net zo effectief is als antidepressiva bij patiënten met een klinische zware depressie.

    (2008) Effectiviteit van antidepressiva: een bewijsmythe opgebouwd uit duizend gerandomiseerde onderzoeken? Bron: PhilPapers

    Antidepressiva verdubbelen tot vertienvoudiging het risico op zelfmoord en honderden hoogleraren sloegen alarm dat antidepressiva extreem geweld als bijwerking kan hebben. Sommige tijdschriften publiceerden zelfs covers met de titel “Killer Pillen”.

    (2010) Een misdadige bijwerking Hard wetenschappelijk bewijs dat antidepressiva de oorzaak kunnen zijn van extreem gewelddadig gedrag is er niet, maar de aanwijzingen stapelen zich wel op. Bron: Trouw (2009) Pillen van de duivel Bron: REVU. [Online] (2008) Gesjoemel met zelfmoordcijfers: Wonderpil, neppil, zelfmoordpil Bron: VARA/VPRO Noorderlicht

    Antidepressiva veroorzaken genetische schade in het sperma en in de foetus die mannen onvruchtbaar maakt, die de kans op een miskraam met 68% verhoogd of die ervoor zorgt dat kinderen worden geboren met geboorteafwijkingen, zoals in het specifiek een verzwakt hart dat het risico op vroegtijdig overlijden bij kinderen aanzienlijk verhoogt.

    De bijwerkingen van antidepressiva zijn verdacht wanneer het bekend is dat een actieve placebo bij vrijwel alle patiënten net zo effectief is.


Volgens honderden geleerden is de diagnose ADHD bedrog. Opvallend was dat de Vereniging tegen de Kwakzalverij (VtdK) stil was.

De voormalig voorzitter van de vereniging, dr. Cees Renckens, bleek leden op te roepen de Nazi-mentaliteit aan te nemen. Tijdens een kerstrede citeerde de voorzitter met lof Nazi's met als boodschap dat men op kwakzalverij moet reageren zoals de Nazi Hermann Göring reageerde wanneer hij het woord cultuur hoorde.

Nazi Hermann Göring: “Wanneer ik het woord cultuur hoor, dan ontgrendel ik mijn pistool.

In een Volkskrant opiniestuk ging de voorzitter vlak voor zijn aftreden tekeer tegen kritiek-hebbers op de psychiatrie, een extra aanwijzing voor een ideologisch-gemotiveerde verdediging van wat door veel wetenschappers als een van de meest ondeugdelijke praktijken in de wetenschap wordt gezien.

(2012) De antipsychiatrie heeft veel schade aangericht De waarheid is dat de komst van de antipsychotica in de jaren vijftig de psychiatrie en het leven van psychotische patiënten humaniseerde en hen verloste van extreme angsten, hallucinaties en bewegingsstoornissen. Dat schrijft Cees Renckens, bestuurslid van de Vereniging tegen de Kwakzalverij. Bron: Volkskrant

Een artikel van de bekende filosoof Bonnie Burstow, een anti-psychiatrie geleerde (iemand die betrokken is bij kritiek op de psychiatrie), toont een meer actueel perspectief op eugenetica in de psychiatrie.

(2019) Psychiatrische eugenetica toen en nu — zeker weten dat het nog steeds gebeurt! Degenen die zich het verleden niet kunnen herinneren, zijn gedoemd het te herhalen.” (George Santayana) Bron: Mad In America

Psychiatrie en de Holocaust 

Ik ontdekte dat eugenetica en het exterminatie programma dat leidde tot de Nazi Holocaust zijn voortgekomen uit de internationale psychiatrie.

De Duitse psychiatrie begon al 20 jaar voordat de Nazi-partij was opgericht met het georganiseerd vermoorden van patiënten door middel van honger-diëten en is daar tot in 1949 mee doorgegaan. In Amerika startte de psychiatrie met massa-sterilisatie programma’s en dergelijke programma’s hebben ook in verschillende Europese landen plaatsgevonden. De Holocaust begon met de moord op meer dan 300.000 psychiatrisch patiënten.

(1998) Gedwongen euthanasie: Hongersterven in de psychiatrie 1914-1949 Bron: semanticscholar.org

Het idee achter eugenetica - rassenhygiëne - dat leidde tot de nazi-holocaust, werd gesteund door universiteiten over de hele wereld. Het begon met een idee dat niet van nature verdedigbaar was en waarvan werd gedacht dat het list en bedrog benodigde. Het resulteerde in een vraag naar mensen met de capaciteiten van nazi's.

De beroemde Duitse holocaust geleerde Ernst Klee heeft de situatie als volgt beschreven:

“De Nazi’s hadden de psychiatrie niet nodig, het was andersom, de psychiatrie had de Nazi’s nodig.”

Kritische psychiater Dr. Peter R. Breggin heeft er jaren onderzoek naar gedaan en zegt er het volgende over:

Het psychiatrische uitroeiingsprogramma was geen verborgen, geheim schandaal van de psychiatrie – tenminste niet in het begin. Het werd in een reeks nationale bijeenkomsten en workshops door vooraanstaande hoogleraren psychiatrie en directeuren van psychiatrische ziekenhuizen georganiseerd. Onder de ziekenhuizen werden zogenaamde euthanasieformulieren verspreid en voor elk sterfgeval werd vervolgens in Berlijn eindgoedkeuring gegeven door een comité van vooraanstaande psychiaters van het land.

In januari 1940 werden patiënten overgebracht naar zes speciale vernietigingsscentra met een staf van psychiaters. Eind 1941 werd het programma clandestien door publieke verontwaardiging gebrek aan enthousiasme van Hitler, maar toen waren al tussen de 100.000 en 200.000 Duitse psychiatrische patiënten vermoord. Sindsdien gingen afzonderlijke instellingen, zoals die in Kaufbeuren, op eigen initiatief verder, waarbij ze zelfs nieuwe patiënten opnamen met het doel ze te vermoorden. Aan het eind van de oorlog waren veel grote instellingen volkomen leeg en schattingen van verschillende oorlogstribunalen, waaronder dat van Neurenberg, lopen uiteen van 250.000 tot 300.000 doden, voornamelijk patiënten van psychiatrische ziekenhuizen en tehuizen voor geestelijk gehandicapten.

Psychiater Frederic Wertham, geenszins een radicale criticus van zijn vak, verdient de lof de eerste te zijn die de rol van de psychiatrie in Nazi Duitsland heeft beschreven: …

“Het tragische is dat de psychiaters geen bevel nodig hadden. Zij handelden op eigen initiatief. Zij voerden geen doodstraf uit die door iemand anders was uitgesproken. Zij waren de wetgevers die de regels bepaalden om te beslissen wie dood moest; zij waren de bestuurders die de procedures uitwerkten, patiënten en plaatsen leverden en de methoden voor het doden bepaalden; zij spraken een vonnis van leven of dood uit in elk individueel geval; zij waren de beulen die de vonnissen uitvoerden of – zonder dat ze ertoe werden gedwongen – hun patiënten uitleverden om in andere instellingen vermoord te worden; zij leidden het langzame sterven en sloegen dat dikwijls gade.”

De band tussen Hitler en psychiaters was zo nauw dat veel uit Mein Kampf letterlijk overeenkomt met de taal en de toon uit de belangrijke internationale vakbladen en psychiatrische studieboeken uit die periode. Om enkele van vele van dergelijke passages in Mein Kampf te citeren:

“Eisen dat zwakzinnigen belet wordt even zwakzinnig nageslacht voort te brengen is een eis die om de meest zuivere reden wordt gesteld en, indien systematisch uitgevoerd, de meest humane daad van de mensheid betekent…”

“Zij die fysiek en geestelijk ongezond en onwaardig zijn, moeten hun lijden niet in de lichamen van hun kinderen laten voortduren… ”

“Het voorkomen van de mogelijkheid en de gelegenheid tot voortplanten bij fysiek gedegenereerden en geesteszieken … zou de mensheid niet alleen van een immens ongeluk bevrijden, maar tevens leiden naar een herstel dat vandaag de dag nauwelijks denkbaar lijkt.”

Nadat hij de macht had gegrepen, kreeg Hitler steun van psychiaters en sociale wetenschappers van over de hele wereld. Veel artikelen in de meest toonaangevende medische vakbladen van de wereld bestudeerden en prezen Hitlers eugenetische wetgeving en beleidsmaatregelen.

De patiënten werden gedood voor hun eigen bestwil en voor dat van de gemeenschap.

(1938) Uitroeiing van het leven onwaardige levens (Vernichtung lebensunwerten Lebens) Bron: Hoogleraar psychiatrie Alfred Hoche

Eugenetica in de hedendaagse samenleving 

Eugenetica is de laatste jaren een actueel onderwerp. In 2019 voerde een groep van meer dan 11.000 wetenschappers aan dat eugenetica kan worden gebruikt om de wereldbevolking te verminderen.

(2020) Het eugenetica-debat is nog niet voorbij - maar we moeten op onze hoede zijn voor mensen die beweren dat het de wereldbevolking kan verminderen Andrew Sabisky, een adviseur van de Britse regering, nam onlangs ontslag vanwege opmerkingen ter ondersteuning van eugenetica. Rond dezelfde tijd veroorzaakte de evolutiebioloog Richard Dawkins - vooral bekend van zijn boek The Selfish Gene - controverse toen hij tweette dat hoewel eugenetica moreel betreurenswaardig is, het “zou werken”. Bron: Phys.org (2020) Eugenetica is een trend. Dat is een probleem. Elke poging om de wereldbevolking te verminderen moet gericht zijn op reproductieve rechtvaardigheid. Bron: Washington Post

In 2014 publiceerde de New York Times-journalist Eric Lichtblau het boek The Nazis Next Door: Hoe Amerika een veilige haven werd voor Hitlers mannen (Amazon.com), waaruit bleek dat meer dan 10.000 hoge -rangschikking nazi's na de Tweede Wereldoorlog naar de Verenigde Staten emigreerden. Hun oorlogsmisdaden werden snel vergeten en sommigen kregen hulp en bescherming van de Amerikaanse regering.

(2020) Begint Amerika op het pad van nazi-Duitsland?

wayne allyn root

Ik kan niet uitdrukken hoe echt verdrietig het schrijven van deze opinie mij heeft gemaakt. Maar ik ben een patriottische Amerikaan. En ik ben een Amerikaanse Jood. Ik heb het begin van nazi-Duitsland en de Holocaust bestudeerd. En ik zie duidelijk parallellen met wat er vandaag in Amerika gebeurt.

OPEN JE OGEN. Bestudeer wat er gebeurde in nazi-Duitsland tijdens de beruchte Kristallnacht. De nacht van 9 op 10 november 1938 markeerde het begin van de aanval van de nazi's op de joden. Joodse huizen en bedrijven werden geplunderd, geschonden en in brand gestoken terwijl de politie en "goede mensen" toekeken. Nazi's lachten en juichten terwijl boeken werden verbrand.

Wayne Allyn Root - bestsellerauteur en nationaal gesyndiceerde talkshowhost op USA Radio Network

Bron: Townhall.com

New York Times-columnist Natasha Lennard zei onlangs het volgende:

natasha lennard (2020) Gedwongen sterilisatie van arme gekleurde vrouwen Er hoeft geen expliciet beleid van gedwongen sterilisatie te zijn om een eugenetisch systeem te laten bestaan. Genormaliseerde verwaarlozing en ontmenselijking zijn voldoende. Dit zijn Trumpiaanse specialiteiten, ja, maar zo Amerikaans als appeltaart. Bron: The Intercept

De snel groeiende vraag naar embryoselectie laat zien hoe gemakkelijk het voor mensen is om het idee van eugenetica te accepteren.

(2017) Eugenics 2.0: we staan aan het begin van het kiezen van onze kinderen Bent u een van de eerste ouders die de koppigheid van hun kinderen uitkiest? Omdat machine learning voorspellingen uit DNA-databases ontgrendelt, zeggen wetenschappers dat ouders opties kunnen hebben om hun kinderen te selecteren als nooit tevoren. Bron: MIT Technology Review

Steun van journalisten 

Veel journalisten hebben mij in het begin aangemoedigd en boden aan om te helpen. Het betroffen soms journalisten van grote kranten zoals NRC Handelsblad.

Geen politiek, ideologie of religie 

De kritische blog was filosofisch van aard en de intentie was om neutraal te zijn.

Nog nooit is iemand een haarbreedte in de weg gelegd om zijn of haar mening te kunnen delen. De blog had niets te maken met politiek of ideologie. Iedereen was welkom om zijn of haar mening te delen, alsook om op basis van rede zijn of haar gelijk te bewijzen.

Nooit bedreigd 

Er is op de redactie van Zielenknijper.nl nooit sprake geweest van een bedreiging via email of anderzijds. Psychiaters en professoren waren altijd vriendelijk geweest in het contact en nooit hebben zij geklaagd over de inhoud van de blog.

In de tijd dat ik in Utrecht verbleef fietste ik door de stad en bezocht winkels en cafés. Nooit was er sprake van een bedreiging. Ook ben ik nooit aangesproken over de kritische blog, ook niet door journalisten.

Er waren in Utrecht wel enkele keren incidenten met ogenschijnlijk laag intelligente medewerkers van Justitie (agenten in burger die zich zwaar gestrest gedroegen) maar omstanders in de stad, zoals winkeleigenaren, maakten snel en effectief korte metten met situaties zodat ik er persoonlijk geen hinder van heb gehad.

Afsluiting in 2014 

De blog werd rond 2014 afgesloten omdat het idee was ontstaan dat vanuit de positie als leek geen waardevolle toevoeging meer kon zijn.

Eventuele verandering ten behoeve van het welzijn van mensen zou het beste van binnenuit komen om toekomstbestendig en effectief te kunnen zijn.

Ik had prof. dr. Wim J. Van der Steen kort voor zijn overlijden beloofd dat zijn column online beschikbaar zou blijven en het blijkt via Google Analytics dat zijn artikelen anno 2022 daadwerkelijk nog veel worden gelezen.

Ter afsluiting van de kritische blog bezocht ik symbolisch het Rijksmuseum in Amsterdam alwaar ik in de hal met een laptop de kosten voor de hosting via internet bankieren voor een grotere periode vooruit betaalde. Ik droeg een “I Love Amsterdam”-pet en ik heb vervolgens als gast het museum bezocht.

Toen ik eenmaal weer buiten was toen pauzeerde ik kort voor de muzikanten die er stonden te spelen en nam een pepermuntje uit mijn binnenzak van een biologisch merk met daarop de afbeelding van een Orca, mijn lievelingsdier en een symbool voor vrije wil. Vervolgens ben ik teruggekeerd naar het hotel van mijn zus waar ik verbleef.

Ik ben nadien nog een keer teruggekeerd naar het museum voor een rondleiding via een Meetup bijeenkomst. Het bleek dat ik de enige was die kwam opdagen. We zijn toen buiten rondom het museum gelopen waar de organisator van de bijeenkomst vertelde over de geschiedenis van het buitengedeelte van het museum.

 

Hoofdstuk 10 

Verhuizing naar Utrecht

Tijdens de ontmoeting van de redacteurs voor de stad Utrecht ben ik diverse keren op bezoek geweest in Utrecht. Een van de redacteurs was een student communicatie en haar studie bood in dat jaar voor het eerst social media marketing aan en zij wilde voor haar studie stage lopen bij het Ik Hou Van Nederland project.

Tijdens het rondreizen door Nederland met een NS business card had ik Utrecht al enkele keren bezocht en samen met Groningen vond ik het een van de meest aantrekkelijke steden.

Tijdens een bezoek aan een café vertelde de eigenaar enthousiast over het erboven gelegen flex-werk kantoor en ik besloot om daar een kantoor te gaan huren. Vervolgens ben ik ook naar Utrecht verhuisd waar ik enkele jaren heb gewoond aan de Nieuwegracht in een erg fijn huis van een lief echtpaar. Ik huurde de zolderverdieping waar eerder hun zoon had gewoond.

De tijd in Utrecht was bijzonder goed en ik bedacht me op een moment dat als ik de stad een cijfer zou moeten geven, dat ik een 10 zou geven, echter 1 punt minder vanwege de luchtvervuiling waarvoor ik zelf eventueel zou kunnen meehelpen voor een oplossing, bijvoorbeeld via het promoten van schoon vervoer.

Nadat het Ik Hou Van Nederland project was beëindigd besloot ik om enige tijd te verhuizen naar een goedkope studentenkamer.

Na nog enige tijd te zijn teruggekeerd naar een kleine kamer aan de Nieuwegracht boven een oude bakkerij, besloot ik om enige tijd in het hotel van mijn zus te gaan wonen.

Springweg

Vervolgens ben ik teruggekeerd naar Utrecht waar ik een kamer vond aan de Springweg.

Het huis aan de Springweg bevond zich direct tegenover het conservatorium en had onder andere muziek studenten als bewoners waarmee ik het logischerwijs goed kon vinden. De locatie was voor mij erg geschikt en het was een fijne tijd.

Een motief om naar Utrecht te verhuizen was ook de herinnering van een TV commercial die mij altijd is bijgebleven. Het toonde een student op een fiets die zei “Het draait allemaal om respect”. Ik had mij bedacht dat de commercial uit Utrecht afkomstig was. Vanuit die lens heb ik Utrecht altijd gezien toen ik daar als tijdelijke gast verbleef.

 

Hoofdstuk 11 

Dreiging met een politie inval

Ik huurde een onzelfstandige kamer in een groot huis aan de Springweg in Utrecht direct tegenover het conservatorium en het hoofdkantoor van het Nederlands Instituut voor Parapsychologie.

Het huis had 14 jonge bewoners waaronder veel studenten en pas afgestudeerden.

Als donderslag bij blauwe hemel volgde in 2018 plotseling een valse verdenking van de huisbaas dat ik wiet zou kweken op de kamer en hij dreigde daarbij met een politie inval.

De verdenking was absurd en er bestond geen aanleiding voor iets dergelijks in mijn voorgeschiedenis met de huisbaas.

Voorgeschiedenis met mijn huisbaas 

Ik had een goed contact met de huisbaas en ik had de indruk dat de huisbaas tot dan toe blij was geweest met mijn huurderschap.

Ik had de huisbaas meerdere keren geholpen. Als voorbeeld heb ik toen de winkeliers klaagden over vuilnis dat tijdens vakantieperioden voor de deur lag in de zomer, waaraan ik zelf niet had bijgedragen, voor 70 euro iemand laten komen om het weg te halen.

Ook moedigde ik mijn huisgenoten aan om de huisbaas te steunen toen hij in een rechtszaak verwikkeld was met de Gemeente Utrecht. De huisbaas reageerde in 2017 dankbaar te zijn met de aanmoediging.

Hallo Jan,

Ik dank je voor je uitstekende reactie.

De huisbaas had in meerdere e-mails aan de huurders kenbaar gemaakt een aversie te hebben voor ‘ambtenaren’. Hij schreef bijvoorbeeld eens het volgende:

Ik had me gisteren voorgenomen om een boze mail naar de gemeente te doen, maar die gaat natuurlijk toch verloren..

Je hebt ambtenaren en ambtenaren…… soms walg ik.

Ik ben niet-roker en ik was bezig met een internationaal project voor schone lucht in steden - www.e-scooter.nl - dat op dat moment erg populair was. De huisbaas was de sinds aanvang van de huur bekend met het feit dat ik niet rookte.

Het huis bevond zich midden in de stad in een van de mooiste gebieden van het centrum van Utrecht boven een dure kleding winkel. De kleine kamer zou wellicht plaats hebben kunnen bieden aan tien wietplanten wat het idee van een ‘wietplantage’ onzinnig maakt.

Zover bekend was er vrijwel niemand in het huis die wiet gebruikte of die rookte. Er was nooit een wiet geur in het huis.

Huisgenoten niet geïnformeerd 

Het huis had 14 bewoners die onderling goed contact hadden, onder meer via een WhatsApp groep.

De huisbaas had geen overleg gepleegd met de huisgenoten. Indien hij dat wel zou hebben gedaan dan zou de verdenking onmogelijk zijn geweest.

Nadat ik mijn huisgenoten informeerde over de absurde verdenking toen verontschuldigde de huisbaas zich en gaf als motief dat hij in het verleden te maken heeft gehad met een grote politie inval en sluiting van zijn bedrijf voor een half jaar vanwege een wietplantage op zijn bedrijf.

Het was naar mijn mening een zwak excuses en ik heb de huisbaas kenbaar gemaakt dat ik de verdenking heb ervaren als zwartmaken.

Ik schreef de volgende reactie aan de huisbaas:

De verdenking van criminele praktijken wekt bij mij logischerwijs zorgen. In essentie is het een vorm van zwartmaken. Wat moeten de medebewoners denken als u dat zomaar officieel maakt? Er was geen logische grond voor de verdenking.

Ik heb het excuses van de huisbaas in 2018 geaccepteerd hoewel er twijfel bestond over zijn motief om mij te verdenken. De dreiging met een politie-inval was voor mij onverklaarbaar.

Bekentenis dat het niet de huisbaas was 

In 2020 bekent de huisbaas ineens en zonder reden dat de valse verdenking in 2018 niet van hemzelf afkomstig was maar van ‘mensen van de gemeente’. Hij schreef ook dat hij bewondering voor mij had gekregen.

Kort voor de bekentenis had de huisbaas een persoonlijke e-mail van een gemeentelijke politibaas doorgestuurd waaruit leek te blijken dat de politiebaas de huisbaas in bescherming had genomen.

Jan Jaap, voor mij ben jij een speciale man, die zich kwijt van goed huurdersschap in alle opzichten.

Je weet, dat ik je ooit verdacht van het hebben van een wietplantage op je kamer, hetgeen niet eens van mij zelf kwam, doch van mensen van de gemeente.

Langzamerhand heb ik wel waardering voor jouw persoon op kunnen brengen. Daarom vind ik de huidige calamiteiten heel erg vervelend.

De bekentenis van de huisbaas kwam op een vreemd moment. Tot die tijd had de huisbaas, zoals beschreven in het volgende hoofdstuk, mijn woning en inboedel vernield en de schademelding naar redelijkheid genegeerd. Ook had de huisbaas zich absurd respectloos gedragen.

Ik reageerde dat ik alsnog vond dat de verantwoordelijkheid voor de valse verdenking bij de huisbaas had gelegen.

Wat betreft de verdenking van wietkweken op de kamer vanuit de gemeente, dat is onzinnig. Er was voor u geen enkele reden om een dergelijke verdenking serieus te nemen, dus de verantwoordelijkheid om een dergelijke beschuldiging te doen ligt ook zeker bij u.

Ik kon niet verklaren waarom ‘mensen bij de gemeente’ een valse verdenking zouden hebben geuit en zouden dreigen met een politie-inval in mijn kleine kamer midden in het centrum van Utrecht.

Ik was oprichter van Ik Hou Van Utrecht met op dat moment 14.000 lezers dat actief werd beheerd door meerdere social media redacteurs en waarmee veel mensen blij waren. Geregeld hadden publicaties meer dan 500 likes.

Verder had ik geen relatie of geschiedenis met de gemeente.

Korte tijd na de bekentenis over de valse verdenking doet de huisbaas dezelfde valse verdenking opnieuw terwijl op dat moment de gemeentelijke politiebaas toekijkt. De huisbaas verstuurde een email met als onderwerp “schijn van een wietplantage” en dreigde wederom met een politie-inval.

De huisbaas leek met zijn bekentenis en de herhaling van de valse verdenking iets duidelijk te willen maken, namelijk dat hij niet zelf achter de aanval op mijn woning en zijn respectloze gedrag zat.

De huisbaas is ingenieur dus hij moet hebben geweten wat hij deed.

De huisbaas zou zich in toenemende mate absurd respectloos en zelfs gewelddadig gedragen terwijl de politiebaas toekijkt. Er is onder meer sprake geweest van een gewelddadige huisvredebreuk waarbij mijn beide armen verwond raakten en waarvoor door de gewone politie proces verbaal is opgemaakt. Dat gewelddadige incident was absurd en leek geen aanleiding te hebben gehad.

Er waren meer absurd respectloze incidenten die in ernst leken toe te nemen wat onlogisch was omdat er op dat moment sprake was van verscherpt toezicht door een gemeentelijke politiebaas en omdat de huisbaas had gecommuniceerd dat hij bewondering voor mij had gekregen.

 

Hoofdstuk 12 

Aanval op mijn woning door Justitie

In november 2019 volgde een tweede voorval waarbij al mijn persoonlijke bezittingen werden vernield en waardoor ik mijn woning zou verliezen.

De huisbaas startte een verbouwing van de kamer onder mijn kamer en vervolgens ontstond een zeer ernstig niveau luchtvervuiling in mijn kamer waardoor al mijn persoonlijke eigendommen werden vernield.

De luchtvervuiling meter van mijn luchtreiniger gaf aan dat het luchtvervuiling niveau hoger was dan PM2.5 +500 µg/m³ fijnstof wat officieel een levensbedreigend niveau is.

PM2.5 500 µg/m³ is Hazardous = levensgevaarlijk.

De luchtvervuiling was zo ernstig dat binnen enkele dagen een dikke laag fijnstof was ontstaan op mijn inboedel en ook diep binnen in elektrische apparatuur. Meubels zoals bedden raakten onherstelbaar vervuild.

Ik had direct het gevoel dat er opzet in het spel was bij de huisbaas maar ik had geen enkele basis voor een dergelijk idee. De valse verdenking en dreiging met een politie-inval in 2018 was ik eigenlijk alweer vergeten en buiten dat voorval had ik in de jaren ervoor het idee gehad dat de huisbaas mij wel mocht.

Ik maakte melding van de schade bij de huisbaas en ik vroeg hoe het vuil in mijn kamer terecht had kunnen komen.

De werkzaamheden gisteren resulteerde in PM2.5 +500 µg/m³ fijnstof in mijn kamer terwijl er vanaf buiten verse lucht werd aangezogen met een filter.

Het gaat om een niveau "Hazardous" (+500 ug/m³). Dat is zeer ernstig. Dat dit werkelijk het geval is geweest, is zichtbaar op de planten. De bladeren bevatten een dikke laag puinstof. Hoe is dat in mijn kamer terecht gekomen?

Orange Suite Zielinski

De huisbaas bezocht vervolgens samen met zijn twee jonge Poolse werknemers mijn kamer.

De Poolse werknemers waren opmerkelijk gezond en sportief en ze droegen steriel schone oranje pakken met op de achterkant met witte letters de naam “Zielinski” gedrukt.

Gezien het feit dat ik auteur was van de kritische blog Zielenknijper.nl was dat opmerkelijk.

Ook het feit dat de pakken steriel schoon waren was opmerkelijk gezien het feit dat ze vermeend bezig waren geweest met sloopwerk waardoor de luchtvervuiling was ontstaan.

Toen de Poolse werknemers de kamer binnenkwamen toen maakten ze een luid jammerend geluid dat er op duidde dat ze medelijden hadden voor de schade die duidelijk zichtbaar was (“Aaaaaaaaaaah” van hoog naar laag).

Na het luchtvervuilings incident werden de arbeiders vervangen door oudere, dikke en rokende Poolse arbeiders in gewone kleding.

Negeren van de melding van schade 

De huisbaas zal de melding van schade tegen redelijkheid in negeren.

Ik had een positie aangenomen waarin ik de huisbaas een kans wilde bieden om op een correcte wijze te reageren ten aanzien van de schade die hij had veroorzaakt. Ik vroeg tijdens een persoonlijk gesprek bijvoorbeeld “Heeft u dit al vaker meegemaakt en weet u hoe een en ander correct verloopt?”. Ook stelde ik aan de huisbaas voor om verzekering in te schakelen.

De huisbaas reageerde schuchter en gaf geen antwoord. Hij negeerde het voorstel om verzekering in te schakelen.

Ik bedacht me dat door de melding van schade via email te herhalen dat het voor de huisbaas niet mogelijk zou zijn om niet te reageren. De huisbaas zou desondanks tegen redelijkheid in de melding van schade blijven negeren.

Ik stuurde de huisbaas de volgende SMS wat bewijst dat de schade is besproken in een persoonlijk gesprek dat daar op volgde.

15:20: “Ik was vandaag bezig met schoonmaken, de stofschade is helaas aanzienlijk. Vandaag en morgen is toegang mogelijk, de kamer zou over 15 min beschikbaar kunnen zijn.”

Bekentenis dat het geen ongeluk was 

Pas 45 dagen na de aansprakelijkstelling van 9 december 2019 reageert de huisbaas en hij beweert dan dat hij geen idee heeft waar ik het over heb wanneer ik spreek over een “ongeluk”.

Je wilt mij aansprakelijk stellen voor “het ongeluk”. Ik weet echt niet waar je het over hebt!

In feite heeft de huisbaas daarmee bekend dat het geen ongeluk is geweest omdat het is uitgesloten dat de huisbaas in de veronderstelling kon zijn geweest dat er geen schade was veroorzaakt.

Een onveilige en tochtige ruimte als vervangende woonruimte 

Ik moest mijn kamer direct verlaten om mijn gezondheid te beschermen. Ik was in de twee weken na de luchtvervuiling behoorlijk ziek geweest en mijn sportprestaties waren ernstig beschadigd. Ik roeide voorheen dagelijks zodat het duidelijk was hoe ernstig het effect was geweest.

De huisbaas bood mij aan om tijdelijk naar een kleine tochtige ruimte van 5m² achter een toilet te verhuizen. Dat was achteraf gezien onwettig omdat je in zo’n ruimte niet mag overnachten.

Kleine onverwarmde, onveilige en tochtige tussenruimte van 5m² achter een toilet.

De huisbaas schreef het volgende in zijn voorstel:

Dan zou je theoretisch beneden - ik bedoel dus op de huidige granitovloer in die ruimte - je bed kunnen neerzetten. Je woont dan wel erg primitief, want de oppervlakte is ongeveer 5 m2, maar het zou te doen zijn, maar dat is aan jou.

Ik kreeg een vreemd onderbuikgevoel na dat voorstel. Het was alsof de huisbaas dacht dat hij mij te pakken had.

Ik sprak met de huisbaas af dat hij de ruimte tochtdicht zou afsluiten maar hij zou slechts een zeil half ophangen met onder en boven een grote opening zodat het vuil van de verbouwing de ruimte inwaaide. Ik was genoodzaakt om te verhuizen naar een hotel.

Op de dag na de verhuizing naar de kleine ruimte schreef ik de huisbaas het volgende:

Het is mij helaas nog niet gelukt om een alternatieve slaapplek te vinden. Overnachten in de ruimte is niet gezond gebleken. Er is tocht en het stof van de verbouwing waait de ruimte in. U had afgesproken om de ruimte stofdicht te maken.

Ter volledigheid:

Initieel stelde ik voor om zelf een tijdelijke woonruimte te vinden. In enkele dagen tijd was dat echter niet gelukt. U stelde voor om tijdelijk de tussenruimte op de 1e verdieping te gebruiken. U stelde voor om de spullen op donderdag te verhuizen. In verband met een misverstand klopte u op dinsdag [26 november 2019] al op de deur. Op woensdag was de kamer leeg. Hieruit blijkt mijn medewerking.

Zonder afspraak een grote verbouwing starten in mijn kamer 

Nadat ik uit mijn kamer was verhuisd start de huisbaas zonder afspraak een grote verbouwing in de kamer waarbij werkelijk alles werd gesloopt, zowel de vloer, het plafond, de muren, de keuken en een verhoogd gedeelte voor een bed.

Tijdens een persoonlijk gesprek nadat de schade was ontstaan was slechts gesproken over het aanleggen van een metalen pijp vanuit de ondergelegen kamer naar boven waarvoor ik me had bedacht dat de huisbaas daarvoor enkele weken aan tijd nodig zou hebben. Email communicatie met de huisbaas bevestigt dat ik geen ander idee kan hebben gehad dan dat het ging om het aanleggen van een metalen pijp.

Twee maanden later in januari 2020 trof ik mijn kamer in een compleet gesloopte staat aan zoals zichtbaar op de foto. Ik kreeg toen de indruk dat de verbouwing nog minstens zes maanden zou kunnen duren.

Staat van mijn kamer na twee maanden tijd

Opzettelijk niet aanbieden van een vervangende woonruimte 

Ik had al die tijd in een duur hotel verbleven en de huisbaas had geweigerd om vervangende woonruimte aan te bieden.

Ik nam na twee maanden opnieuw contact op met de huisbaas in verband met de staat waarin ik mijn kamer had aangetroffen. Ik was de huisbaas kort ervoor tegengekomen op de trap en hij weigerde een gesprek aan te gaan over de onveilige situatie voor mijn inboedel.

De huisbaas weigerde opnieuw om vervangende woonruimte aan te bieden en hij communiceerde dat hij een houtworm had ontdekt in het plafond van de kamer waardoor de kamer langere tijd onbeschikbaar zou blijven.

Het spijt mij dat de verbouwing qua tijdsduur en kosten erg tegen gaat vallen.

Het plafond is aangevreten door houtworm of een ander insect. Ik moet onderzoeken of dat insect nog leeft. Anders moet ik een bedrijf inhuren, die dergelijke ongedierte chemisch kan uitroeien. Daarna kan ik het plafond restaureren. Ik hoop dat dat chemisch middel niet erg is voor mensen. Misschien moet ik een tijdje wachten alvorens er gewoond kan worden.

Ik zie geen kans op verbetering van de opslagruimte achter het toilet. Het zeil is nu kapot, maar dat was niet zo. Over kreten als “tochtdicht” heb ik het nooit gehad; zoals gezegd, is dat onmogelijk.

Zoals ik reeds eerde aangaf, kan ik geen verantwoordelijkheid nemen voor de situatie, waarin jij bent komen te verkeren. Je hebt zelf aangegeven, dat je een mogelijkheid had om tijdelijk te kunnen verhuizen, want jou zou sowieso enkele maanden de kamer minder gaan gebruiken.

Ik had nooit met de huisbaas afgesproken dat ik enkele maanden geen gebruik zou maken van mijn kamer.

In de email waarin de huisbaas had voorgesteld om te overnachten in de kleine tussenruimte van 5m² communiceerde hij voor het eerst een schatting van de benodigde tijd. De huisbaas communiceert dan dat hij vier weken met een maximale uitloop van twee weken tijd nodig heeft in verband met de feestdagen.

Ik was uitgegaan dat slechts enkele weken aan tijd nodig zou zijn voor het aanleggen van de metalen pijp echter moest ik mijn kamer zo snel mogelijk verlaten om mijn gezondheid te beschermen. Ik heb geen notie gemaakt van de aangekondigde duur van de werkzaamheden en dat ik uiteindelijk twee maanden heb gewacht toont aan dat ik voldoende geduld heb gehad.

Het feit dat de huisbaas mij voorstelde om te overnachten in de tussenruimte van 5m² toont ook aan dat niet is afgesproken dat ik tijdelijk zou verhuizen. Ik had slechts aangegeven dat ik tijdelijk een andere woonruimte zou proberen te zoeken maar dat had te maken met het feit dat mijn gezondheid werd bedreigd door de luchtvervuiling.

Het was niet logisch dat de huisbaas na twee maanden mijn verzoek voor vervangende woonruimte afwees.

Er stond op dat moment een politiebaas toe te kijken met wie de huisbaas persoonlijk contact had wat de afwijzing extra vreemd had gemaakt. Het leek alsof de huisbaas tegenovergesteld reageerde op het ontstane verscherpte toezicht door een gemeentelijke politiebaas.

Vrijgekomen kamer opzettelijk niet aangeboden 

Een huisgenoot die bestuursrecht studeerde vertelde mij dat hij het verdacht had gevonden dat de huisbaas in december 2019 na een bezichtigingsronde een vrijgekomen kamer naast zijn kamer had verhuurd, twee weken nadat ik uit mijn woonruimte was verdreven. Volgens hem had ik recht gehad op de vrijgekomen kamer ten behoeve van vervangende woonruimte.

Er was weken lang communicatie geweest waarin ik de huisbaas had gevraagd om vervangende woonruimte aan te bieden. Ik schreef de huisbaas bijvoorbeeld het volgende in november 2019:

Bent u voornemens om mij zonder vervangende woonruimte achter te laten? Wat is de reden dat u daaromtrent niet meer heeft gecommuniceerd?

Mijn complete inboedel is vernield en u laat mij onbekommerd achter in een onverwarmde, tochtige en niet goed afgesloten (onveilige) ruimte van 1,5m bij 2m.

Onveilige situatie inboedel 

Hoewel de huisbaas had afgesproken om de kleine tussenruimte van 5m² waar mijn inboedel stond opgeslagen af te sluiten, zou de huisbaas dat ondanks herhaalde beloften niet doen waardoor mijn inboedel maanden lang voor iedereen in het huis, inclusief tijdelijke Poolse bouwvakkers, vrij toegankelijk is geweest.

Ik had nog voordat ik uit mijn kamer was verhuisd duidelijk afgesproken dat de huisbaas de kleine tussenruimte tochtdicht zou afsluiten en de huisbaas wist op basis van de communicatiegeschiedenis dat ik gesteld was op mijn privacy.

De huisbaas leek met opzet maanden lang een onveilige situatie voor mijn inboedel te hebben laten bestaan.

Nadat de huisbaas ondanks herhaalde beloften de ruimte niet had afgesloten verzond ik hem in december het volgende bericht:

Mijn spullen staan al een maand onveilig. Interesseert het u niet dat mijn spullen onveilig staan?

Er was duidelijk afgesproken dat u de ruimte stofdicht zou afsluiten. Het is inmiddels een maand later en er hangt nog slechts een half kapot zeil met onder en boven grote gaten.

Een maand later in januari 2020 kwam ik de huisbaas tegen op de trap terwijl hij druk bezig was met zijn verbouwing. Mijn inboedel stond dan al twee maanden onveilig.

Ik sprak de huisbaas aan en ik probeerde een gesprek te starten over de onveilige situatie voor mijn inboedel. De huisbaas reageerde niet en bleef aandachtig en stil bezig met het dichtschroeven van een stopcontact.

Ik stond bovenaan de trap op ongeveer drie meter afstand terwijl de huisbaas onderaan de trap stond en de weg versperde.

Na een ogenblik te hebben afgewacht stelde ik vast "U heeft blijkbaar enkel aandacht voor uw eigen zaken" en ik ben toen langs hem heengestapt waarbij ik hem licht aanraakte omdat hij de weg versperde.

Vervolgens verzond ik de huisbaas het volgende bericht waarin ik kenbaar maakte dat het vermoeden was ontstaan dat er sprake was geweest van opzet.

U werkt aan uw eigen verbouwing maar u regelt bijvoorbeeld niet dat de tijdelijke ruimte waarin mijn inboedel is opgeslagen, wordt afgesloten. Dat is vreemd. U had meerdere keren beloofd om dat te doen. U doet dat blijkbaar met opzet. (de inboedel staat nu vrij toegankelijk voor iedereen, onder andere Poolse bouwvakkers).

Vervolgens reageert de huisbaas bot en ontkent dat hij heeft afgesproken om de ruimte af te sluiten.

Ik zie geen kans op verbetering van de opslagruimte achter het toilet. Het zeil is nu kapot, maar dat was niet zo. Over kreten als “tochtdicht” heb ik het nooit gehad; zoals gezegd, is dat onmogelijk.

Levensgevaarlijke situaties in het huis 

Er was sprake geweest van levensgevaarlijke toestanden in het huis waarvoor ik eind december 2019 melding zou doen bij de politie en bij de gemeente.

De huisbaas hing bijvoorbeeld opzichtelijk een stroomkabel in een lus bij de trap zodat er struikelgevaar zou ontstaan, wat hij deed nadat ik via email had gewaarschuwd voor levensgevaarlijke situaties door losliggende kabels in de gang in het trappenhuis.

De huisbaas heeft de kabel zelf zo aangelegd na een SMS.

Vervolgens ontstond in het trappenhuis zes meter diepe gleuven waar een kind of huisdier gemakkelijk doorheen kon vallen. Ook leek het trappenhuis niet veilig te zijn terwijl er dagelijks 14 jonge bewoners over liepen die soms dronken zouden kunnen zijn.

Zes meter diepe gleuven in het trappenhuis

Na enkele weken open te hebben gelegen werden de gleuven door Poolse werknemers met planken dichtgespijkerd zonder ondersteuning aan de muurzijde.

Provisorisch dichtgespijkerd door tijdelijke Poolse bouwvakkers

Ik stapte met licht gewicht op de plank en ik merkte dat het dreigde door te zakken. Ik stapte vervolgens twee keer op de plank waardoor de plank zes meter de diepte in viel.

Het ging om een levensgevaarlijke situatie in een huis met 14 jonge bewoners die soms ouders en jonge kinderen op bezoek krijgen.

De huisbaas is tijdens het contact daaromtrent boos geworden en dreigde “indien jij zo doorgaat dan ontstaat er een tweespalt tussen ons”.

Een huisgenote reageerde vervolgens met het volgende:

Jan Jaap heeft gelijk over de gevaarlijke situatie. Soms liggen er zelfs geen planken over.

Net zoals afgelopen dinsdag. Ik had veel bezoek ivm mijn verjaardag. Een vriendin van mij is met een voet in het gat gestapt! Ze kon haar nog maar net opvangen aan de railing. Ze had haar lenzen niet in en kon het niet goed zien.
Gelukkig heeft ze er geen pijn aan overgehouden maar wel erg geschrokken en boos.

Vervolgens verontschuldigt de huisbaas zich en geeft aan dat hij het werk van zijn tijdelijke Poolse bouwvakkers voortaan zal controleren, waaruit blijkt dat hij dat voorheen niet heeft gedaan.

Ik waarschuwde de huisbaas dat hij schuldig was aan grove nalatigheid en dat hij bij een ongeluk dood door schuld kon worden verweten.

Er lijkt bewijs te zijn van grove nalatigheid en gebrek aan zorg voor de veiligheid en gezondheid van de bewoners. Is het trap-gedeelte überhaupt wel veilig? Als het instort, dan valt het geheel 6 meter de diepte in.

Uit uw communicatie is gebleken dat u werkt met goedkope Poolse werknemers en dat u al vele maanden geen controle heeft verricht, zelfs niet voor het weekeinde (3-4 dagen zonder toezicht). Dat is eigenlijk onzinnig. Het gaat om levensgevaarlijke situaties en risico's.

Een advocaat met wie ik contact had adviseerde mij om aangifte te doen. Nadat ik aangifte deed bij de politie en bij de gemeente zou in januari 2020 een grote schouw plaatsvinden van het huis.

Dreigbrief vanuit het Juridisch Loket 

Tijdens de aanval op mijn woning nam ik contact op met het Juridisch Loket. In haar reactie verzonden zij een email mee van een psychiatrisch patiënt die een bedreigend paranoïde verhaal vertelde.

Dat moet technisch onmogelijk zijn geweest en kan in principe geen ongeluk zijn geweest. Daarbij is het ook vrijwel onmogelijk dat een gewone medewerker van het Juridisch Loket zoiets zou doen omdat je daarmee je baan kunt verliezen of erger.

U verzendt in uw bericht een email van iemand anders. Dat lijkt mij niet zomaar te mogen kunnen gebeuren, omdat jullie te maken hebben met gevoelige informatie van mensen.

Ik kan natuurlijk denken aan corruptie of trieste motieven bij u als individu om dat te doen, en in dat geval zal het geen intelligente daad zijn. Dat er mensen zijn met psychische problemen betekent niet dat je malafide artsen een vrijbrief moet geven om in hun hersenen te rommelen. Voor u als medewerker van het Juridisch Loket is het van belang om uw plaats te kennen en kwaliteit te leveren, ook als mensen zich niet correct gedragen of ideeën hebben die niet juist zijn. Voor corruptie mag geen plaats zijn.

Ondanks het potentieel voor een dubieuze daad uwerzijde, bericht ik u bij deze dat de fout niet zou mogen kunnen voorkomen als het om een ongeluk zou gaan.

Buiten de fout alsnog bedankt voor het advies! Ik hoop dat u mensen met oprechtheid ten dienst zal zijn.

Poging tot intimidatie door de politie 

Tijdens de aanval op mijn woning probeerde de lokale politie om mij te intimideren wat zeer onnatuurlijk overkwam.

De huisbaas werd nadat de gemeentelijke politiebaas hem in bescherming leek te hebben genomen nog veel respectlozer, waarbij hij erg ver is gegaan.

De huisbaas bedreigde mij bijvoorbeeld dat ik met ‘ambtenaren geweld’ uit het huis zou worden gezet door de politiebaas.

De huisbaas pleegde zonder aanleiding een gewelddadige huisvredebreuk waardoor mijn beide armen verwond raakten. Het was een absurde actie omdat er op dat moment sprake was van een lopend conflict met tussenkomst van een advocaat. De huisbaas bereikte er niets mee.

De huisbaas liep zonder voorcommunicatie of afspraak mijn kamer binnen terwijl ik zat te lezen. Ik gaf aan dat de huisbaas niet welkom was en sommeerde hem om de kamer te verlaten. De huisbaas gaf geen gehoor en probeerde door mij heen te duwen. De huisbaas probeerde met al zijn kracht de kamer binnen te dringen en riep daarbij luid “Ik wil je wat vraguuh. Ik wil je wat vraguuh”. Tijdens het verwijderen van de huisbaas raakten mijn beide armen verwond waarvan door een huisarts verslag is gelegd.

De politie van Utrecht nam de aangifte van gewelddadige huisvredebreuk door de huisbaas niet serieus en bleef (onlogisch) herhalen dat ik aangifte deed van "vergiftiging" terwijl ik het woord vergiftiging nooit had genoemd en in minstens 10 contactmomenten, zowel telefonisch als per email, duidelijk had aangegeven dat ik aangifte deed van mishandeling.

Het proces verbaal bevatte meerdere eigenaardigheden zoals de verklaring dat ik in mijn kamer zat de 'puzzelen' toen de huisbaas gewelddadig mijn kamer binnenkwam terwijl ik tijdens de aangifte duidelijk had gecommuniceerd dat ik zat te lezen.

Toen ik de politie-medewerker tijdens de telefonische aangifte aangaf dat ik een onzelfstandige woonruimte had (wat betekent zonder eigen badkamer) toen antwoordde zij “Oh, begeleid wonen voor psychiatrisch patiënten?”. De agent herhaalde ook de dan bij herhaling gecorrigeerde fout dat ik aangifte zou doen van "vergiftiging" wat zij met opzet leek te doen.

De politie leek te proberen om mij te intimideren door mij op een onnatuurlijke manier respectloos te behandelen.

Rechtbank kiest partij voor de huisbaas 

De rechtbank koos onlogisch partij voor de gewelddadige huisbaas die al mijn persoonlijke eigendommen had vernield, die mij meerdere keren persoonlijk letsel had toegebracht, die zonder afspraak een verbouwing was begonnen en die onwettig had geweigerd om vervangende woonruimte aan te bieden.

Ik werd veroordeeld om de huisbaas duizenden euro’s aan juridische kosten te vergoeden en ik verloor mijn woning. Zelfs een verhuiskostenvergoeding volgens de officiële norm werd afgewezen.

 

Hoofdstuk 13 

Absurditeiten in een studentenhuis

Ik vond aan de Oudwijkerdwarsstraat in Utrecht een studentenkamer via een organisatie die verbonden is met de gemeente. Wat volgde werd uiteindelijk een zeer nare periode.

Het studentenhuis waarin ik terecht kwam werd gebruikt door werknemers van de organisatie.

Initieel waren er twee vrouwelijke huisgenoten die respectvol waren en waarmee een goed contact bestond.

Na enkele maanden werd een van de werknemers echter ontslagen zodat zij terug moest keren naar Spanje en de andere – een data-scientist bij de studentenorganisatie – vertrok zelf terug naar Griekenland. Er kwam een nieuwe huurder en de andere kamer bleef enige tijd leeg.

De nieuwe huurder gedroeg zich vanaf de eerste dag absurd respectloos. De betreffende persoon leek een militair van jonge leeftijd te zijn uit een land in Zuid Amerika die zijn tijd besteedde aan schietspelletjes en die in de avond ‘te veel’ leek te drinken. Hij was half mijn lengte.

Al op de eerste dag dat hij was aangekomen toen volgde hij mij naar beneden nadat ik uit de douche was gekomen en hij riep daarbij luid “Hey! Hey! Can you clean the toilet? Can you clean the toilet?”.

Toen ik antwoordde dat ik het toilet niet had gebruikt en vervolgens mijn deur sloot toen bleef hij letterlijk minuten lang op mijn deur kloppen.

Vervolgens schreef hij met grote rode haakletters op het bord “Clean The Toilet!!!!!!!” en dat bericht bleef weken lang op het bord staan.

Het bleek dat de nieuwe huurder het vloerkleed van de douche had verwijderd en dat er water was blijven liggen op de vloer. Het ging dus niet om het toilet.

Ik vond het vloerkleed op een vreemde plek verstopt terug. Het vloerkleed was droog en ik heb het teruggelegd. Vervolgens verwijdert de huurder het vloerkleed direct opnieuw en ik vond het kleed terug op een andere plek. Ik legde het vloerkleed opnieuw terug en toen bleef het liggen maar het bericht op het bord bleef wekenlang staan.

Er zou meer vreemd gedrag volgen.

In de eerste dagen na aankomst legde de huurder een scherp mes opzichtelijk op de plank boven het toilet. Dat mes bleef een week liggen totdat ik het heb weggelegd.

De huurder plaste opzichtelijk op de toiletbril en hij maakte een absurd ernstige vuile toestand van de keuken met onder andere rottend vlees dat de gehele dag bleef liggen.

De huurder plaatste bij herhaling stinkend afval voor de deur van mijn kamer.

Ik had de huurder meerdere keren respectvol gewaarschuwd dat het plaatsen van afval in de gang niet was toegestaan. Ik heb het afval zelfs een keer voor de deur van zijn kamer gebracht en aangegeven dat hij het in zijn kamer moest bewaren. Ook heb ik de huurder toen een duw gegeven toen hij het vuilnis dat ik voor zijn deur had neergelegd weer naar de gang wilde verplaatsen terwijl ik daar stond. Hij liet het hevig stinkende vuilnis vervolgens in de keuken liggen.

Ondanks de waarschuwingen en de incidenten ging de huurder toch door met het plaatsen van afval voor de deur van mijn kamer.

Toen ik het afval dan maar verplaatste naar een kastruimte, toen haalde hij het vuilnis daar weer uit en plaatste het weer voor mijn deur en hij verwijderde de sleutel van de kastruimte.

Op een dag spoot hij heftig stinkende toiletreiniger op het tapijt en op de trap bij de locatie waar ik soms zat te lezen wat zeer giftig en schadelijk is voor de gezondheid.

In de communicatie met de organisatie die zou volgen werden zij vastgepraat en werd het duidelijk dat de organisatie achter het respectloze gedrag van de huurder zat.

Gezien de dan bekende geschiedenis met mijn woning aan de Springweg is het vreemd dat een aan de gemeente verbonden organisatie zoiets doet.

 

Hoofdstuk 14 

Achterbakse bedreiging in Utrecht

Het respectloze gedrag in de studentenwoning aan de Oudwijkerdwarsstraat vond plaats gedurende een periode dat er sprake was van een achterbakse bedreiging in Utrecht.

Tijdens een eco-evenement in Utrecht in maart 2021 dreigde iemand dat hij de daar aanwezige jonge vrouwen zou 'neerschieten', wat onzinnig was.

Ik ervaarde na dat incident een week lang een paranormale dreiging vanuit minstens veertig mensen met betrekking tot het woord ‘neerschieten’. Ook zag ik enkele mensen die ik herkende en die blij leken te zijn dat mij iets werd aangedaan alsof dat sociale rechtvaardiging zou geven voor hun betrokkenheid bij wat er was gebeurd tijdens de aanval op mijn woning aan de Springweg.

Ik verbleef slechts in de kamer van het studentenhuis op dat moment en ik las geen nieuws dus ik kon geen weet hebben van wat er gaande was. De paranormale dreiging heeft een week geduurd en nam niet in ernst af en pas toen vond ik het nieuwsbericht over het incident.

Zoals te zien is in de volgende afbeelding van het incident poseert een vrouw vergelijkbaar als het icoon van het dan populaire eco-project www.e-scooter.nl waarvan ik oprichter ben.

Foto van het bedreig incident op een eco-event in Utrecht

Zakenrelatie uit Amerika 

In de maanden voor het incident had ik contact met een zakenrelatie uit Amerika. In het contact met die persoon ervaarde ik mentaal de dreiging in het Nederlands “Ik ga jou neerschieten” en later kort voor het incident “Ik schiet”.

Mijn bedrijf nam al meer dan een jaar geen klanten meer aan hoewel de website nog online was. Het zakelijke contact was eind 2021 een hoge uitzondering wiens verzoek ik accepteerde terwijl ik tot dan toe al bijna duizend verzoeken van potentiële klanten structureel had afgewezen.

Doordat er slechts een enkel zakelijk contact bestond was er sprake van mentaal overzicht. Ik hield mij op dat moment eigenlijk slechts bezig met het studeren van filosofie.

De zakenrelatie had een klein bedrijf in verzekeringen in Amerika.

Waarschuwing van Google 

Tijdens het contact met de zakenrelatie toonde Google mij opmerkelijke advertenties op alle websites die ik bezocht, wat Google maanden lang deed, gelijk aan de duur van het bestaan van het zakelijke contact.

De advertentie was voor ‘honger in Amerika’.

‘Honger in Amerika’ advertentie op alle websites en op een mobiele telefoon, maanden lang

Er was geen logische verklaring voor de advertentie – minstens vijf maanden lang, geregeld drie advertenties op één pagina en op alle websites die ik op een dag bezocht (wel duizend pagina’s soms).

Het leek te gaan om een waarschuwing en de advertentie leek duidelijk verband te houden met de zakenrelatie uit Amerika.

Soms dan bleef de advertentie een gehele dag actief en verscheen zelfs op mijn mobiele telefoon. Op sommige dagen dan werd de advertentie niet getoond.

Paranormale visie van een map met een plan 

Ik stond in mijn studentenkamer voor het bureau toen plotseling een paranormale visie zich opdrong. De visie toonde een persoon die een met oranje ornamenten versierde map met een plan aanbood aan een figuur die totaal onzichtbaar was.

In de visie keek de betreffende persoon kort achterom in mijn richting voordat hij de map overhandigde. De intentie die ik daaruit kon afleiden is dat de duistere figuur gerust werd gesteld dat ik hem niet kon zien.

De volgende ochtend volgde een tweede visie van een ruimte met rijen bureaus waarin een gewone map met een plan werd uitgedeeld aan ogenschijnlijk mensen bij de gemeente of bij de politie.

De visies waren totaal ongerelateerd aan mijn leven of bezigheden.

Ik ben psychisch werkelijk zeer stabiel en gecontroleerd. Ik was druk bezig met een studie filosofie dus ik had geen tijd om zomaar een of andere rare visie te hebben die nergens op zou slaan.

Een week na de visie zou het onzinnige bedreig incident volgen tijdens het eco-evenement.

Ik heb in principe nooit paranormale visies dus de visie die ik kreeg op was een hoge uitzondering in bijvoorbeeld maanden aan tijd. De enige verklaring lijkt te kunnen zijn dat de visie te maken had met het bedreig incident.

Drie keer is scheepsrecht 

  1. De mentale invloed van de Nederlands-talige zakenrelatie uit Amerika die hetzelfde woord gebruikte als tijdens het bedreig incident, wat geen logisch woord is voor het bedreigen van enkele jonge vrouwen.

  2. De paranormale bedreig intentie vanuit veel mensen die ik direct na het incident een week lang ervaarde toen ik nog niet wist van het incident.

  3. Een paranormale visie een week voor het incident waarin iemand een speciale map met een plan aanbiedt aan een onzichtbaar figuur en de dag daarop een visie waarin een gewone map met een plan aan meerdere mensen werd rondgedeeld in een ruimte met rijen bureaus.

Dat er sprake was geweest van een achterbakse bedreiging in samenwerking met de gemeente was vanuit mijn perspectief zeker.

 

Hoofdstuk 15 

Voorbeeldfunctie overheid

In de maanden na de achterbakse bedreiging voelde ik mij erg rot, niet vanwege een persoonlijke bedreiging maar vanwege de voorbeeldfunctie van de overheid en dus het feit dat anderen in gevaar werden gebracht.

Hoe kon mijn verantwoordelijkheidsgevoel ten aanzien van het gebruik van rede voor het keren van het kwaad naar het goede, en daarbij mijn persoonlijke aard om slechts genoegen te nemen met het beste, de situatie oplossen?

Ik besloot het onderwerp te bespreken op een filosofie forum.

(2021) “A fish rots from the top down” – exemplary function of the government Een recent onderzoek van de FBI heeft aangetoond dat de meeste daders van massale schietpartijen geen psychische problemen hebben. De daders handelen dus blijkbaar met een motief. Wat zou dat motief kunnen zijn? Bron: onlinephilosophyclub.com

In Amerika is er een epidemie van massa schietpartijen en dat is mogelijk deels veroorzaakt door het feit dat veel mensen oprecht geloven dat de overheid de 9/11 aanslag heeft gepleegd. De overheid heeft een belangrijke voorbeeldfunctie.

Een Amerikaanse politica met wie ik later contact had met betrekking tot haar werk in het onderzoek naar de 9/11 aanslag in Amerika toonde aan dat situaties ertoe kunnen leiden dat de overheid wordt weggezet als ‘terroristische organisatie’ (een kwaadaardige partij). De politica is lid van de Greens Party en is bestuurder van een organisatie.

Mijn advies aan haar was om focus te houden op hoe het zou moeten zijn. Niet strijden tegen onrecht of een boosaardige partij, maar strijden voor iets waarvan kan worden gezegd dat het ‘goed’ is.

Ik stelde haar de volgende vragen over haar werk:

Wat betreft de waarheid over de aanslag van 9/11. Zou het mogelijk zijn om het motief voor uw inzet te delen?

Ik werd een politiek activist na het zien van de film JFK en het doen van onderzoek naar de CIA. Ik was verontwaardigd en vond dat ik iets moest doen om een beleid aan te vechten dat mensen martelt, doodt en terroriseert.

Zou het mogelijk zijn om het beoogde resultaat van uw werk te beschrijven?

Gewoon bewustzijn verhogen. Op dit moment zullen hopelijk niet meer mensen alle propaganda kopen die ons over Covid19 overspoelt. Als je op onze website was, zul je zien dat we tijdens ons laatste grote jaarlijkse evenement een talk en film over Covid19 hebben opgenomen.

Onze missie is om waarheden te zoeken en te verspreiden over de verschrikkelijke misdaden die zijn gepleegd op 11 september 2001, en hiaten en misleidingen in het officiële verhaal aan het licht te brengen. Ons doel is om meer onthullingen van ooggetuigen, waarheidsgetrouwe berichtgeving in de media en een beweging te inspireren die de verantwoordelijke criminelen voor het gerecht zal brengen en het overheids- en bedrijfsbeleid zal elimineren dat criminele elementen in staat stelt dergelijke daden te plegen.

In het geval dat de regering de 9/11 aanslag heeft uitgevoerd, wat zou dat moeten impliceren?

Ik denk dat het impliceert dat onze regering een terroristische organisatie IS. Terwijl we slechts burgers zijn; we moeten zijn meer moorddadige activiteiten niet door de vingers zien of steunen. Hoewel, ik denk dat de wapens nu op ons worden gericht.

De meeste mensen steken graag hun kop in het zand en gaan gehoorzaam mee in de gefabriceerde realiteit die hen voortdurend door de media wordt beschoten.

Het klinkt alsof je een grens hebt overschreden om een doelwit te zijn in het Grote Spel…

Ik antwoordde met het volgende, hetgeen mijn perspectief weergeeft.

Wat betreft de verklaring van de regering als ‘terroristische organisatie’. Hoewel ik begrijp dat het een natuurlijke reactie is, kan het vanuit het perspectief van resultaten het beste zijn om een duidelijke visie te hebben van hoe het zou moeten zijn.

Het idee dat de overheid een terroristische organisatie is, leidt misschien niet tot gunstige resultaten.

Een gezegde in Rusland is “een vis rot van boven naar beneden“.

Een dergelijke wijsheid vertaald naar de algemene aard van mensen maakt het logisch dat mensen geneigd zijn informatie aan de kaak te stellen die het idee propageert dat de overheid een terroristische organisatie is. Mensen (in het algemeen) doen logischerwijs (of zijn geneigd om te doen) wat belangrijk is om een vredige geest te behouden, wat essentieel is voor stabiliteit en vooruitgang.

Is ‘waarheid’ belangrijker dan wat er toe doet voor een welvarend bestaan van individuele mensen en mensen in het algemeen? Welke ‘waarheid’ zou er zonder de (terroristische) regering overblijven om voor hen belangrijk te zijn?

Om het potentieel voor twist weg te nemen, moet het hogere doel van mensen worden gediend.

Ik begrijp dat vanuit het perspectief van onderzoeksjournalistiek men gewoon van plan is zijn/haar taak zo goed mogelijk te vervullen en waarheid ontmaskeren in zekere zin het hoogste doel is, terwijl men zich er nederig van weerhoudt mensen te vertellen hoe ze moeten leven of denken.

Om resultaten te boeken op het gebied van ‘preventie van terrorisme’, kan het van belang zijn om de wortel te achterhalen van het feit dat de overheid terrorisme heeft gepleegd.

Ik las recent het volgende:

Er is een oud gezegde in Washington dat de doofpot erger is dan de misdaad.

Volgens de conventionele wijsheid in Washington is de doofpot altijd erger dan de misdaad.

Dit lijkt een bewijs te zijn dat een zekere moraliteit binnen de regering waarschijnlijk mogelijk is. Men hoeft dan alleen maar de oorzaak van het probleem te vinden, wat voor deskundigen inzichten kan opleveren over hoe ervoor kan worden gezorgd dat de overheid een rechtschapen pad volgt.

Hoogachtend,

 

Hoofdstuk 16 

Paranormale ervaringen

Hoewel ik in dit boek in principe geen aandacht wilde besteden aan paranormale zaken was het niet mogelijk om de achterbakse bedreiging tijdens mijn verblijf in het studentenhuis aan de Oudwijkerdwarsstraat niet te vermelden. Daarom beschrijf ik toch enkele paranormale ervaringen die hebben plaatsgevonden tijdens de aanval op mijn woning aan de Springweg zodat het duidelijk is wat er heeft plaatsgevonden. Het overige staat beschreven op www.psyreporter.com.

Paranormale ervaringen kun je natuurlijk niet zomaar geloven maar ik had inmiddels diverse paranormale ervaringen gehad waardoor ik wist dat de ervaring authentiek was.

Ik ben zelf eigenlijk niet paranormaal begaafd. De paranormale ervaringen die ik heb gehad kwamen altijd ‘zomaar’. Ik heb er in mijn verleden nooit over gesproken. Pas in 2021 zou ik voor het eerst paranormale ervaringen beschrijven als onderdeel van het onderzoek naar de achtergrond van de aanval op mijn woning aan de Springweg.

Duistere schim 

Ik voelde mentaal aan dat de zakenrelatie uit Amerika met wie ik contact had in de maanden voor de achterbakse bedreiging ook betrokken was geweest bij de aanval op mijn woning in 2019.

Mijn woning aan de Springweg bevond zich direct tegenover het hoofdkantoor van het Nederlands Instituut voor Parapsychologie, een organisatie die paranormale verschijnselen onderzoekt.

Tijdens de aanval op mijn woning zat ik eens op het toilet toen ik plotseling een paranormale visie kreeg van de huisbaas die met een uitbundige draaibeweging van zijn lichaam vanuit aandacht voor mij tegenover een ‘duistere schim’ met wie hij samenspande de vraag stelde ‘nu?’.

De duistere schim deinsde vervolgens achteruit om zijn duisterheid te bewaren en hij reageerde schuchter met een negatief antwoord. Daarop raakte de huisbaas verontwaardigd omdat hij zoveel moeite had gedaan om mij de straat op te krijgen.

Tijdens het terugtrekken van de duistere schim verraadde zijn angst de reden voor zijn negatieve antwoord. Het resulteerde in een visie dat diverse partijen aandacht hadden gekregen voor de situatie en in het specifiek oudere Britse mensen binnen een intelligence service die ‘niet blij’ waren met wat er gaande was.

Ik was op dat moment sinds enkele maanden lid geworden van een filosofie forum waarop veel veteranen uit de intelligence gemeenschap actief zijn. Ik bedacht me op dat moment dat dat de verklaring kon zijn.

De betreffende ‘duistere schim’ die ik zag had ik al veel vaker gezien.

In de jaren voordat de huisbaas in 2018 een absurde valse verdenking en dreiging met een politie-inval pleegde zag ik dat dezelfde duistere schim de huisbaas probeerde te benaderen. In de visies weigerde de huisbaas echter contact met hem waardoor ik het idee kreeg dat de huisbaas mij beschermde en dat hij niet zou meewerken aan corruptie.

Vlak voor de absurde valse verdenking en dreiging met een politie inval in 2018 en later tijdens de aanval op mijn woning was er sprake van een visie van dezelfde duistere schim.

De visies kwamen altijd ‘zomaar’ en leken in feite zelfs te worden opgedrongen omdat de visies ongerelateerd waren aan wat ik eigenlijk aan het denken was.

Ik heb geen verklaring voor de visies maar de authenticiteit is bewezen, wat niet impliceert dat ik ‘vermeende’ paranormale visies in de toekomst serieus zal nemen maar dat er bij paranormale visies sprake zou kunnen zijn van authenticiteit daarvan heb ik zekerheid verkregen.

Bewijs voor paranormale ervaringen? 

Een directeur van een CIA-programma aan het Stanford Research Institute (SRI) in Menlo Park, Californië zei het volgende:

In mijn ervaring en volgens de meeste andere onderzoekers, lijkt het erop dat een ervaren helderziende elke vraag kan beantwoorden die een antwoord heeft. Ik kan niet wachten om te zien wat de toekomst in petto heeft als we de deuren van onze waarneming volledig openen! Het is tijd om de gave van paranormale gaven te accepteren. De hardware is prima; het is de software die moet worden geüpgraded - en snel.

In 2019 kwam de film Third Eye Spies uit dat inmiddels gratis is te bekijken op YouTube dat vertelt over het gebruik van zogenaamde Remote Viewing of ‘bewustzijn op afstand’ door de overheid.

Bij Remote Viewing kan zowel op grote afstand als voor en terug in de tijd worden gekeken op basis van ‘bewuste ervaring’ en het blijkt zelfs dat soms de minst ervaren personen het beste resultaat kunnen bereiken in tests die werden uitgevoerd door de CIA.

In Amerika bestaan er inmiddels Remote Viewing conferenties waarbij groepen gewone mensen kunnen deelnemen aan een experiment en daarbij soms goede resultaten bereiken.

Er bestaat zelfs een officiële International Remote Viewing Association (IRVA) dat zich als doel heeft gesteld om verantwoord gebruik van Remote Viewing te waarborgen.

Wetenschappelijk onderzoek 

Hoewel de wetenschap het bewustzijn niet kan verklaren en daar vanwege fundamenteel filosofische redenen mogelijk nooit toe in staat zal zijn, wordt er wel onderzoek gedaan naar paranormale verschijnselen.

Russell Targ uit Palo Alto, Californië, een natuurkundige en gepensioneerd senior wetenschapper van het bekende Amerikaanse defensie bedrijf Lockheed-Martin schreef in 2012 het boek The Reality of ESP waarin succesvolle onderzoeken naar het paranormale worden beschreven.

Parapsychologie 

Parapsychologie is een wetenschapsgebied en hoewel het vandaag de dag wordt onderdrukt zou het in de toekomst een belangrijk onderzoeksgebied kunnen worden.

Mijn woning aan de Springweg bevond zich direct tegenover het Nederlands Instituut voor Parapsychologie dat in Nederland onderzoek doet naar paranormale verschijnselen.

 

Hoofdstuk 17 

Paranormale toekomstdroom als kind

Toen ik 15 jaar oud was ging ik eens vroeg slapen en kort voordat ik ging slapen zag ik een onderdeel van de natuur.

Die nacht had ik een zeer vreemde droom ervaring waarin ik mijn toekomst zag voor +20 jaar vooruit in de tijd.

Ik werd midden in de nacht in een intense staat van angst wakker terwijl ik vastzat in een vreemde mentale toestand waarin ik veel tijd leek te ervaren in een soort ‘één enkel geheugen’.

Ik had nooit zoiets dergelijks ervaren en er was geen aanleiding voor iets dergelijks. Ik was niet ziek en ik gebruikte op die leeftijd geen alcohol of drugs.

Veel aspecten van de droom bleken uiteindelijk te hebben plaatsgevonden. De visies uit de droom waren geen exacte beelden maar de 'betekenis' van de visies kwam overeen met wat ik later zou meemaken.

De visie van een onderdeel van de natuur kort voordat ik ging slapen 

De visie kort voordat ik ging slapen toonde een stroom deeltjes als een soort golvend en oneindig kleed vergezeld van een soort geluid dat in retroperspectief vergelijkbaar is met de onverstaanbare gecombineerde stem van duizenden mensen die een emotie delen. Uit het geluid kon ik afleiden dat de deeltjes levend waren en de uitdrukking van hun wezen was het kenmerk 'puur geluk' (het Engelse ‘pure happiness’ is een beter woord om te beschrijven wat ik zag en hoorde).

De deeltjes leken steeds sneller te bewegen waardoor ik als het ware werd meegenomen door de deeltjes terwijl ik daarop vrijwel direct in slaap viel.

Ik zocht de visie niet zelf en ik was voordat ik naar bed ging niet bezig met iets dergelijks. Het besluit om te gaan slapen kwam vanuit een vreemd onderbuik gevoel toen ik naast mijn bed stond waarbij het gevoel vreemd was omdat het op dat moment erg vroeg was en ik nog nooit zo vroeg was gaan slapen.

Ik stapte in mijn bed in één enkele beweging toen ik werd gevat door de visie terwijl ik als het ware nog in de lucht hing en het was alsof ik al sliep toen ik met mijn rug de matras bereikte.

Intense staat van angst en een vliegtuig ramp 

Ik was wakker geworden in een intense angst en ik ervaarde een vliegtuig ‘op de kop’ op mijn hoofd. Het leek te gaan om een vliegtuig ramp.

Het vliegtuig bevond zich niet fysiek op mijn hoofd maar het was alsof mijn geest aanwezig was in eenzelfde tijd-ruimte vak als ‘een vliegtuig’ dat daarbij ondersteboven was gekeerd en waarbij ik door het dak van het vliegtuig kon kijken dus waarbij mijn hoofd zich onder het vliegtuig bevond terwijl dat vliegtuig onderste boven was gekeerd. Daarbij zat ik vast in die ‘dynamische visie’ en er was sprake van een intense staat van angst.

Mijn vader kwam de badkamer binnenlopen en ik vertelde hem over mijn dan actuele ervaring van het vliegtuig op mijn hoofd. Mijn vader heeft logischerwijs gedacht dat ik hallucineerde.

Nalopen van de inhoud van de droom 

De volgende dag dacht ik kort na over de droom en wat het zou kunnen betekenen. Mogelijk wist ik voor mijn gevoel wel dat de droom de toekomst had getoond hoewel ik daar toen niet bewust zo over heb nagedacht.

Ik speelde de inhoud van de droom af en ik bekeek de diverse dingen die ik had gezien.

Een van de aspecten van het visioen was een kamer boven een winkel in een grote stad als New York waar ik woonde en die explodeerde als in een film terwijl ik de kamer van buitenaf bekeek. Een detail van die visie is toenemende helderheid waarbij het leek alsof de tijd langzamer ging en dat ik de deeltjes van het stof van de explosie kon zien en wist waar de deeltjes zouden vallen. Ik kon de visie van de explosie in mijn gedachten ook terugspoelen en weer laten vervolgen.

Ik stond op dat moment in mijn slaapkamer met mijn gezicht naar de muur en na dat deel van de droom te hebben bekeken besloot ik om het achter mij te laten en het te vergeten.

Ik was pas 15 jaar oud en de inhoud van de droom had betrekking op tot 20 jaar in de toekomst dus het was verder niet relevant, als het überhaupt al relevant zou zijn. Ik was niet iemand die geneigd was om paranormale zaken serieus te nemen.

Ik zou de ervaring definitief vergeten en slechts in het achterhoofd hebben tijdens momenten dat aspecten van de droom in werkelijkheid plaatsgevonden. Vaak was het pas in retro-perspectief dat ik mij bedacht dat wat er was gebeurd overeen was gekomen met de inhoud van de droom.

De droom bevatte chronologische contextinformatie, wat op momenten bevestigde dat de inhoud van de droom overeen was gekomen met mijn toekomstige ervaring.

Ik heb mij sindsdien wel eens afgevraagd hoe de visie van een exploderende kamer boven een winkel in een grote stad werkelijkheid zou kunnen worden en ik hoopte natuurlijk dat dat niet zou gebeuren.

De kamer aan de Springweg was achteraf gezien exact zoals de kamer uit mijn droom. De kamer bevond zich boven een luxe kledingwinkel en de kamer zou later figuurlijk exploderen na de aanval op mijn woning in 2019.

De kamer bevond zich direct tegenover het hoofdkantoor van het Nederlands Instituut voor Parapsychologie dat paranormale verschijnselen onderzoekt.

Verklaring of betekenis van de droom 

Ik heb als voorloper de MH17 vliegtuigaanval kritisch onderzocht.

Als kind woonde ik in een dorp dat het middelpunt was van de Tweede Wereldoorlog en dat jaarlijks wordt bezocht door veteranen uit de VS en het VK.

(2021) Veterans Today: MH17 vliegtuigaanval was een valse vlag operatie Reeds in 2014, kort na de aanslag, bekritiseerden veteranen de gang van zaken rond het onderzoek. In een officiële publicatie in 2021 wordt de aanslag een valse vlag operatie genoemd. Belangrijk: Wat is er gebeurd met luchtverkeersleider Carlos die zo moedig was om voor de waarheid op te komen? Hoe is het de piloten van Air India 113 en Indiase journalisten vergaan nadat ze aantoonden dat het Indiase ministerie loog over MH17? Bron: Veterans Today (PDF)

Geen interesse in het ‘paranormale’ 

Ik was als kind niet geïnteresseerd of in aanraking gekomen met paranormale of spirituele zaken en ik was behoorlijk nuchter.

Toen ik 17 jaar oud was verkende ik voor het eerst bewust het onderwerp 'paranormaal'.

De echtgenote van een bevriend politie echtpaar bij wie ik geregeld oppaste op hun kinderen was paranormaal therapeut en startte de website paranormaal.com waarbij ik betrokken was als webmaster.

Ik geloofde zelf niet in paranormale zaken en stond eenvoudigweg respectvol tegenover mensen die dat wel deden. Er was geen sprake van ongeloof, slechts gebrek aan geloof waarbij ik open stond voor het idee dat sommige mensen speciale gaven hebben.

Vanwege mijn betrokkenheid als webmaster van de website paranormaal.com heb ik eens op mijn zolderkamer geprobeerd om een ‘uittreding’ te ervaren. Ik probeerde om met mijn geest vanuit mijn bed naar het huis van het bevriende politie-echtpaar te gaan. Dat was echter niet succesvol en daarop besloot ik om mijn ‘verkenning van het paranormale’ daarbij te laten.

Korte tijd later keek ik eens kort voordat ik ging slapen naar een kleine poster van Posh Spice girl die bij het voeteneinde boven mijn bed hing.

De Spice girls waren in die tijd op hun hoogtepunt en Posh Spice girl kwam qua uiterlijk overeen met een meisje op wie ik verliefd was geweest en die een van mijn beste vriendinnen werd.

Die nacht volgde een intense droom waarbij het was alsof mijn geest Posh Spice girl daadwerkelijk ontmoette terwijl ze op een vliegveld liep. Posh Spice girl leek te reageren op mijn aanwezigheid en vervolgens werd ik meegenomen naar een evenement. Toen ik wakker werd was de poster half losgekomen van de muur terwijl de poster al vele maanden aan de muur had gehangen.

Ik bedacht me op dat moment of het in theorie mogelijk kon zijn dat ik de poster met mijn voeten van de muur had geschopt maar dat was fysiek onmogelijk. Ook was er geen sprake van wind op de betreffende locatie in het midden van de kamer.

Het was zo ongeveer het meest paranormale dat ik vanuit mijn toenmalige perspectief had meegemaakt met onderwijl natuurlijk de neiging om een alternatieve verklaring te zoeken en het als een toevalligheid te beschouwen. De droom van toen ik 15 jaar oud was was ik op dat moment al vergeten.

Toen ik begin twintig was behandelde ik het onderwerp 'paranormaal' nog één keer en ik besloot toen dat het ongezond was en dat ik het bij het normale zou houden. Het was een persoonlijke keuze.

Ik ben nooit meer teruggekeerd naar het onderwerp paranormale ervaring.

Wanneer ik een paranormaal voorgevoel had van welke aard dan ook, dan dacht ik dat het misschien afkomstig zou kunnen zijn van mijn talent voor logisch redeneren en mijn natuurlijke neiging om zoveel mogelijk verschillende perspectieven te verkennen, en dat het misschien nuttig was om het als zodanig in overweging te nemen, maar verder niet van belang.

Mijn gewone toekomstdroom als kind 

Mijn grootste talent was logisch redeneren. Toen ik 16-17 jaar oud was werd ik geregeld wakker met een volledig begrip van complexe onderwerpen.

Mijn toekomstdroom op die leeftijd was om ooit het meest complexe probleem op te lossen met gebruik van mijn geest.

 

Hoofdstuk 18 

Vertrek uit Utrecht

Ik besloot om te vertrekken uit Utrecht.

Ik nam contact op met mijn jongere broer die ik dan al jaren niet had gezien en hij haalde mij op met zijn Volvo XC90 terreinauto en een aanhangwagen.

Mijn broer had inmiddels een gezin en hij had het bosbouw bedrijf van onze vader overgenomen. Hij was getraind en zijn armen waren minstens twee keer zo groot als die van mij terwijl ik dagelijks toch 15 kilometer roeide en mijn armen dus zeker niet slank waren.

Mijn broer zag er goed verzorgd uit en zijn zware bouw paste goed bij iemand die werkzaam is in de bosbouw. Hij had een goed onderhouden zwarte baard waarmee zijn gezicht overeen kwam met het toonbeeld van een bosbouwer.

Het was erg fijn om eindelijk de nare periode in het studentenhuis aan de Oudwijkerdwarsstraat achter mij te kunnen laten.

Ondanks de nare periode die er dat voorgaande jaar had gespeeld zou ik Utrecht gaan missen. Ik had er in principe best 30 jaar willen wonen.

Wat er was gebeurd leek geen sociale basis te hebben gehad bij de mensen in Utrecht. Nog nooit was er een incident geweest en ik werd altijd zeer vriendelijk behandeld door in principe iedereen die ik tegenkwam, en niet op een speciale manier maar gewoon ‘normaal’ zoals elk ander werd behandeld.

Het gewone respect dat er tussen mensen onderling in Utrecht leek te bestaan vond ik erg mooi en leek erg bijzonder te zijn.

Ik fietste geregeld naar verder gelegen gebieden van de stad waar ik soms mensen aansprak om de weg te vragen zodat ik een klein beetje een indruk heb kunnen ervaren van de vriendelijkheid van de mensen in de stad.

Verzetsmonument

Op de straten in het stadscentrum hingen bijvoorbeeld geen camera’s. Geregeld liepen jonge vrouwen alleen door de straten en door de kleine steegjes van de stad. Op het plein voor de Dom-kerk in het centrum stond een beeld van een vrouwelijke leider dat de natuur van Utrecht leek te vertegenwoordigen. Ik voelde mij er thuis vanwege de respectvolle natuur van de mensen waardoor mensen met diverse achtergronden in hun waarde werden gelaten.

Er bestond bij mij geen boosheid of teleurstelling toen ik de stad verliet. Wat er was gebeurd was absurd geweest en stond vanuit mijn perspectief los van de stad Utrecht en van mijn verblijf in de stad.

Ik zou terugkeren naar een bosrijke omgeving. Dat was oorspronkelijk het plan geweest voordat ik naar Utrecht verhuisde dus wat dat betreft werd slechts het oorspronkelijke plan weer opgepakt.

 

Hoofdstuk 19 

Hernieuwd contact met mijn broer

Mijn broer was erg veranderd in de periode dat ik hem niet had gezien. Hij had inmiddels een gezin en hij was bestuurder van een bosbouw bedrijf met veel personeel.

Mijn broer was met het bosbouw bedrijf werkzaam in Berlijn voor onder meer het ministerie van defensie van Duitsland en hij deed inmiddels zelf de inschrijvingen en het onderhouden van zakelijke contacten terwijl mijn vader bezig was om zich naar de achtergrond te begeven.

Mijn broer vertelde dat hij een keer op een zakengesprek was geweest in een gebouw waarin bondskanselier Angela Merkel dan ook aanwezig was en hij deed soms het onderhoud van parken in Berlijn waarbij er veel aandacht was voor details en waarbij elk klein takje op de grond werd opgemerkt.

Mijn broer was inmiddels de stabiliteit zelve en hij leidde grotere bosbouw projecten met veel werknemers in een van de grootste steden van Europa.

Ik kon niet anders dan trots zijn om te zien wat mijn broer had bereikt. Ik vertelde hem echter dat er pas echt een moeilijke situatie zou ontstaan qua management wanneer het bedrijf twee keer zo groot zou zijn.

Evenals Albert Einstein ooit van school werd gestuurd en door leraren werd afgedaan als niet sociaal, mentaal traag en ongeschikt voor een Universitaire studie en werd geweigerd aan de Universiteit Zürich Polytechnic, lijkt de beschreven geschiedenis van mijn broer als kind ook te kunnen aantonen dat het niet mogelijk is om te voorspellen hoe een kind zich later zal ontwikkelen en dat ogenschijnlijke problemen kunnen leiden tot grote voordelen op latere leeftijd.

Ik ben blij dat is voorkomen dat mijn ouders mijn broer na hun scheidingsperiode iets hebben aangedaan en dat hij de kans heeft gekregen om zich thuis te ontwikkelen.

 

Hoofdstuk 20 

Long-stay in hotel

Ik kwam terecht in een hotel waar ik een periode van zes maanden heb verbleven. Daar vervolgde ik mijn studie filosofie en las ik veel boeken over leiderschap.

Na het lezen van het boek True North van de nieuwe ‘vader van leiderschap’ Bill George raakte ik geïnspireerd om wat er was gebeurd in Utrecht te verwerken in een nieuw concept met als doel een goede wending te geven aan wat er was gebeurd.

Het eerste concept werd www.psyreporter.com, een filosofisch initiatief dat als doel heeft meer serieuze consideratie voor paranormale zaken te bewerkstelligen.

De verklaring voor wat er in Utrecht was gebeurd werd herleid tot mijn kritische positie ten aanzien van GGO (eugenetica op de natuur) dat verwant is aan Nazi ideologie. Dat leidde tot een concept voor natuurbescherming butterflyGMOdebate.org.

Hoewel ik me kon berusten met de gedachte dat ‘het kwaad’ zich verdienstelijk maakte voor het beschermen van de natuur tegen GGO (eugenetica op de natuur) en ik daarvoor bereid was om persoonlijk wat minder gemak te hebben in het leven, leek er toch een andere verklaring te moeten worden gezocht voor de rol van Justitie.

De zaak was dus nog niet afgesloten maar slechts omgezet tot iets dat verdienstelijk is voor de natuur.

Het begon ooit met een misdaad door mijn ouders en een corrupte rechter, wat volgde door meer en meer corruptie vanuit Justitie in een poging om een corrupte rechter te beschermen. Vervolgens was er de situatie in Utrecht met een absurd ernstig vertoon van corruptie van Justitie waarvoor een verklaring tot op heden ontbreekt.

Onderzoek naar de achtergrond van de aanval op mijn woning 

Ik startte een onderzoek naar de achtergrond van de aanval op mijn woning en de oorzaak werd herleid tot mijn kritische positie ten aanzien van GGO.

Het begon allemaal met een sneaky cola TV advertentie nadat ik had gerapporteerd over GGO in Coca Cola. Kort na die TV advertentie volgde een stortvloed van onzinnige negatieve 0-⭐ recensies voor een populaire WordPress optimalisatie plugin, gevolgd door een plugin verbanning nadat een moderator een absurde lasteraanval had uitgevoerd waarop ik fatsoenlijk had gereageerd, waardoor het een waar mysterie werd. Vervolgens heeft Rabobank, een Fortune 500-bank met het hoofdkantoor in Utrecht, geïnvesteerd in mijn bedrijf met de bedoeling om het te saboteren en dat ging direct (chronologisch) vooraf aan de aanval op mijn woning.

WordPress plugin verbanning 

De verbanning in 2016 van een populaire WordPress optimalisatie plugin met 20.000 professionele gebruikers was een waar ‘mysterie’. De verbanning volgde nadat ik een beleefd geschreven bericht had geplaatst dat ik door WordPress beheerders 'onaardig' was behandeld, wat het geval was, zoals blijkt uit de volgende opmerking van een gebruiker:

WordPress plugin ban mystery user comment Reflectie op de plugin verbanning door een plugin gebruiker

Het lijkt erop dat een dergelijke actie nog nooit eerder was voorgekomen. De voorgaande ‘respectloze’ actie kwam volledig uit het niets.

In 2016 werd gratis hoge kwaliteit ondersteuning aangeboden aan gebruikers van de plugin. Dat omvatte een uitgebreidere service door bijvoorbeeld in te loggen op een website voor hulp, waarvoor gebruikers erg dankbaar waren.

Het ondersteuningsforum van WordPress.org toonde een geschiedenis van gratis hoge kwaliteit ondersteuning en gebruikers die daar erg blij mee waren.

Plotseling, uit het niets en zonder duidelijke reden of motief, voerde een WordPress-moderator een lasteraanval uit.

De moderator verving een beleefde handtekening onder ondersteuningsberichten door een link naar een WordPress antispam beleidstekst waarin stond dat "adverteren in onderwerpen die geen verband houden met uw eigen plugins of thema's is niet toegestaan" en hij deed dat met een boze houding.

De volgende handtekening werd vervangen door een link naar een anti-spambeleidstekst.

Best Regards,
Jan Jaap
info@pagespeed.pro

Er was geen waarschuwing. Het was meteen duidelijk dat de actie niets te maken had met de handtekening zelf, aangezien de moderator dezelfde handtekening van andere gebruikers negeerde. Bijna alle gebruikers gebruikten een vergelijkbare handtekening, wat gewoon een beleefd onderdeel van communicatie is, en in de gelinkte beleidstekst stond dat het was toegestaan om op het forum te adverteren als een plugin of thema auteur, dus zelfs een kleine advertentie zou zijn toegestaan.

De moderator heeft enkele uren besteed aan het vervangen van de handtekening in 100 berichten. Het was daarom een opmerkelijke actie en het leek alsof er ernstige spam was verwijderd.

In eerste instantie was mijn beslissing om te proberen het smearing-effect ongedaan te maken door een beleefd antwoord aan de moderator te plaatsen waarin stond dat een gewone handtekening was verwijderd. Dat antwoord werd eerst geblokkeerd en later verwijderd door de moderator en het WordPress-account werd 8 dagen geblokkeerd, zodat ik niet kon reageren.

De moderator was agressief en boos. Dat was niet logisch na een lange periode van gratis hoge kwaliteit ondersteuning aan gebruikers.

Niets mis met de plugin

In juni 2019 publiceerde Google een link naar een nieuwe versie van de plugin in hun officiële documentatie op https://developers.google.com/web/ en een van de laatste klanten van het optimalisatie bedrijf voor een betaalde installatie van de plugin is vice-president van Mastercard die zei dat hij wist wat er was gebeurd met betrekking tot een saboteur uit Hollywood waarover later in dit boek zal worden bericht. Dat bewijst dat er niets mis was met het bedrijf of met de plugin.

GGO in Coca Cola 

Kort voor het WordPress plugin verbannings mysterie had ik bericht over het feit dat Coca Cola probeerde te verbergen dat ze GGO's in hun producten gebruikten, wat me ook leidde tot de ontdekking van de wreedheden die door het bedrijf waren begaan (de moord op vakbondsorganisatoren).

(2022) Stop Killer Coke Campagne De campagne Stop Killer Coke wil The Coca-Cola Company verantwoordelijk houden en een einde maken aan de gruwelijke cyclus van geweld. Deze gruweldaden omvatten de systematische intimidatie, ontvoering, marteling en moord van vakbondsleiders en hun familieleden in pogingen om hun vakbonden te vernietigen. Bron: killercoke.org (2022) The Coca-Cola Case (documentaire) Coca-Cola is misschien wel een van de meest zichtbare merken ter wereld, maar er is een deel van hun activiteiten waarvan ze niet willen dat je het ziet. Bron: thecoca-colacase.org (2014) De moorden door Coca Cola: hoe een frisdrank bedrijf vakbonds organisatoren vermoordt Hebben we al gezegd dat Coca Cola een lange en donkere geschiedenis heeft in het sturen van milities achter arbeiders aan die betere voorwaarden durven te eisen? Het bedrijf wordt ook beschuldigd van vakbondsafbraak in Pakistan, Nicaragua en Guatemala, om er maar een paar te noemen. In Turkije zijn er talloze beschuldigingen van intimidatie, mensenrechtenschendingen en het slaan van vakbondsactivisten. Bovendien beweerde een voormalige zakenpartner van Coca Cola dat het bedrijf onwettige contacten heeft met de autoritaire regering van Oezbekistan. Bron: True Activist

In de landelijke TV spot was een groep vrienden met Utrechtse kenmerken te zien die cola dronken en popcorn aten voor de TV. Door de advertentie ontstond het gevoel dat er 'iets' was met de cola, hoewel het een normale advertentie leek (het gevoel ontstond omdat het zo'n normale advertentie was).

Braziliaanse TV advertentie

In februari 2021 waren er Braziliaanse Coca Cola-videoadvertenties (Google AdSense) op www.e-scooter.co waarvan ik de eigenaar ben die een bijna identieke TV advertentie toonde van een Braziliaanse vriendengroep die cola dronken en popcorn aten voor een TV, waarna een grote spin in de hoge hoek van de kamer kroop waarna de groep vrienden begon te schreeuwen van angst, waarna de advertentie eindigde.

Het was opvallend dat er videoadvertenties van Coca Cola werden getoond. Ik ben immers geen gebruiker van het product en mijn IP is bekend bij Google. Ik bekijk geen websites in het Portugees (Braziliaans) taal. De video begon automatisch af te spelen.

TV kijken?

Ik keek nooit TV en ik had geen TV. Toevallig vertrok een huisgenoot van het huis waar ik woonde en hij vroeg of ik zijn TV wilde hebben. Het was een grote en moderne flatscreen TV die ik vervolgens aan de muur installeerde waarna ik een periode van onafgebroken TV beleefde. Gedurende deze tijd zag ik de ‘cola’ TV advertentie.

Inspiratie

Lori Harfenist theresident.net Wat betreft mijn berichtgeving over GGO in Coca-Cola (en andere merken). Ik volgde een kritische verslaggever uit New York, Lori Harfenist (www.theresident.net), die voor mij een inspiratie is geweest. Ze deed verslag van GGO in Coca Cola waarna ik leerde dat Coca Cola het probeerde te verbergen voor het publiek, waardoor ik (in de vorm van de kritische blog Zielenknijper.nl) geïnteresseerd raakte.

De film The Resident (2011) met Hilary Swank is mogelijk door haar geïnspireerd.

Sabotage door de Rabobank 

Na de cola TV advertentie heeft Rabobank, een Fortune 500-investeringsbank met het hoofdkantoor in Utrecht, geïnvesteerd in mijn bedrijf om het te saboteren. Dat ging direct (chronologisch) vooraf aan alles wat er gebeurde met de aanval op mijn woning in Utrecht.

Rabobank zet zich in voor voedselzekerheid en GGO en staat bekend als ‘boerenbank’. De bank heeft als slogan 'Growing a better world together' en profileert zich als een milieuvriendelijke bank. In 2017 won de bank de “Green Bond Award”.

Het is duidelijk dat de Rabobank heeft geprobeerd om mijn bedrijf te saboteren. Zonder opgaaf van reden beëindigde de Rabobank-investeerder een 6 maanden oude startup en gaf de investering van € 45.000 op. Er was geen logische reden om de investering op te geven. Ze sloten de startup na 6 maanden, de oorspronkelijk geplande tijd voor R&D, waarin mijn bedrijf een uitzonderlijk resultaat had geleverd, op tijd.

Het project ŵš.com zou een miljard dollar waard kunnen zijn geweest. Het werd serieus gevolgd door meer dan 100.000 mensen. (cutting edge innovatie)

De technologie beloofde echte instant websitesnelheid te bieden voor zowel mobiel als desktop met navigatiesnelheden van minder dan 1 milliseconde (0,001 seconde), sneller dan de verversingssnelheid van de meeste gaming displays. Bovendien zou de technologie +90% besparing van HTML-gegevensoverdracht kunnen bieden en zou het nieuwe functies voor internet kunnen bieden, zoals 'real-time HTML'.

real time html

Veel topingenieurs zouden hebben gezegd dat wat de technologie beloofde te leveren onmogelijk was.

In 2016 zou het Massachusetts Institute of Technology (MIT) een technologie met de naam Polaris leveren die een snelheidsverbetering van 34% voor het internet beloofde.

(2016) MIT heeft een manier om het surfen op het web met 34 procent te versnellen Het Massachusetts Institute of Technology heeft een technologie ontwikkeld met de naam Polaris die het browsen op mobiel en desktop ongeveer 34 procent sneller zou kunnen maken. Bron: Engadget

In 2016 zou de ŵš.com-technologie een echte +1000% snelheidsverbetering opleveren voor mobiel en desktop, betrouwbaar, voor bestaande websites zoals WordPress, en plug & play (installatie van 5 minuten).

De technologie van ŵš.com werkte veel beter dan verwacht en technisch was het project een groot succes.

In plaats van blij te zijn, liep de Rabobank-investeerder onlogisch weg en gaf de investering van € 45.000 euro op, zonder opgaaf van reden.

Er was gewoon geen logische reden om hun investering op te geven.

Kort nadat Rabobank zonder opgaaf van reden wegliep, trad een zakenpartner uit Hollywood, VS toe tot het project die namens een investeringsbankier in Massachusetts, VS een bedrag investeerde. Utrecht staat bekend als de filmstad van Nederland, vergelijkbaar met Hollywood.

“Miljardairs grap” om expres tijd te verkwanselen

De zakenpartner uit Hollywood nam de rol van CEO op zich en stemde ermee in verantwoordelijk te zijn voor het bedrijfsmodel. Hij spendeerde twee jaar om door de VS rond te reizen om miljardairs te ontmoeten, terwijl hij mij en een zakenpartner uit Londen liet wachten en leverde uiteindelijk geen resultaten en liep weg van het project alsof hij nooit iets om het project had gegeven.

Het e-mailadres van de website van zijn filmapparatuurbedrijf was ingesteld op ‘info@billionairesclub.com’.

In een van zijn laatste e-mails deelde hij een link op Forbes.com met als titel dat 9 uit 10 startups mislukken en hij zocht excuses bij Rembrandt van Gogh die 'arm stierf' om later beroemd te worden, en uitvinder Tesla die een soortgelijk lot had.

In een van mijn laatste e-mails aan hem schreef ik het volgende:

Dear [BUSINESS PARTNER],

I understand that you are now trying to walk away, leaving behind your investment, while having no argument against me or the technology. You try to make it look as a generous action from your side, but it’s not righteous.

A few months ago you held on firmly to your CEO position when asked friendly, while considering that your functioning as CEO had increasingly become questioned for lack of results and broken promises, if you wanted to leave. Months of waiting followed. New promises were unmet again. Due to little to no communication from your side it has been perceived as “waiting for no reason”.

In essence, a full year of time has been wasted for no apparent reason and there has been no indication that it matters to you.

It is simply not righteous to now walk away as if a 9 out of 10 startup failed


Slack conversation Slack conversatie E-mail conversation E-mail conversatie


Zoals te zien is, behield ik een respectvolle houding ten opzichte van de zakenpartner en was er geen ander conflict dan een geschil over zijn prestaties.

In het begin van de zakelijke relatie werd in interne communicatie met de zakenpartner vastgesteld dat ik Rabobank als de boosdoener zag en ik werd toen ernstig gewaarschuwd dat het niet verstandig zou zijn om het op te nemen tegen een Fortune 500-bedrijf zoals de Rabobank, waardoor ik de indruk kreeg dat zij bij de Rabobank betrokken zouden kunnen zijn.

Het is niet meer dan logisch dat met het ontmaskeren van de zakenpartner als een saboteur (die een bedrag heeft geïnvesteerd namens een investeringsbankier in Massachusetts, VS) de logische (onuitgesproken) conclusie in 2018/2019 zou zijn dat Rabobank ook achter die malafide handelspraktijken zat. Ze speelden een 'miljardair'-grap op het project om expres tijd te verspillen, en liepen toen 'zonder reden' weer weg (hun investering achterlatend).

Gezien de hele situatie is het niet meer dan logisch dat de Rabobank, gezien haar zakelijke band met mij en haar hoofdkantoor in Utrecht, in ieder geval enige invloed of toezicht heeft gehad op wat er gebeurde met de aanval op mijn woning in Utrecht.

Eind goed al goed? 

In retro perspectief is de situatie die er heeft gespeeld verdienstelijk geweest om aandacht te verkrijgen voor werkelijke moord-praktijken door het bedrijf Coca-Cola. Wellicht heeft de situatie uiteindelijk moorden voorkomen voor mensen in landen in Zuid-Amerika en elders.

Daarbij heeft de situatie geleid tot een initiatief ter bevordering van een kritisch onderzoek van GGO wat voor de natuur van wezenlijk belang kan zijn.

Er zijn partijen die hebben aangegeven dat ze hoopten dat er een initiatief zou komen om moraliteit te verbinden met de life sciences. Het concept butterflyGMOdebate.org biedt onder meer een filosofisch perspectief op moraliteit.

De bekende auteur en hoogleraar geschiedenis Walter Isaacson, president van het Aspen Institute en CEO van CNN, vermeldde het volgende in een interview:

Het wordt een eeuw van de life sciences. Mensen die in staat zijn om de technologieën van de levenswetenschappen te benutten en te verbinden met ons morele begrip, met onze geesteswetenschappen, dat zullen de mensen zijn die de eenentwintigste eeuw zullen domineren en ik hoop dat er een groots persoon zal komen die dat zal vertegenwoordigen.
 

Hoofdstuk 21 

Nawoord

In 2021 en 2022 bleven mijn ouders hardnekkig ontkennen wat zij hadden gedaan en zij gebruikten daarbij onzinnige leugens.

Als voorbeeld vroeg ik mijn moeder waarom zij mij niet heeft geïnformeerd over de psychiatrische opname door een brief onder mijn deur door te schuiven waarop ze reageerde met het volgende:

Wat wij hadden moeten doen? 'n Briefje onder je deur door schuiven? Zou je die gelezen hebben?

Het gaat om een onzinnig excuses. Er is geen basis voor het idee dat ik niet zou kunnen lezen of dat ik niet zou dienen te worden geïnformeerd over een psychiatrische opname.

Later zullen mijn ouders ontkennen iets te maken te hebben gehad met de PGB en arbeidsongeschiktheidsuitkering die zij tegen mijn wil en onder bedreiging met ontoerekeningsvatbaar verklaring op mijn naam hadden aangevraagd.

Na een half jaar mijn vraag te hebben genegeerd wat er niet klopt in mijn verhaal en mijn verhaal af te doen als een verwijt communiceerde mijn moeder de volgende onzinnige leugens.

Wij hebben GEEN arbeidsongeschiktheidsuitkering voor je aangevraagd en ook de pgb ging langs ons heen. Dat verwijt is onterecht bij ons neergelegd. Dit is 'n voorbeeld van wat er niet klopt.

Voor jou is het destijds aangevraagd, maar papa en ik wilden het niet voor je, dus hebben we het snel weer afgezegd. Als het via die ander toch nog doorgang heeft gehad, dan weten wij dit niet.

Het liegen over de fraude met PGB en arbeidsongeschiktheidsuitkering was voor mij een echte bedreiging. Mensen die in staat zijn tot dergelijke fraude en die daarover liegen om hun eigen hachje te redden, en mensen die mij al zoveel kwaad hadden aangedaan in het verleden, die zijn potentieel tot meer in staat. Dat moest voorkomen worden.

Ik heb mijn best gedaan om het zelf goed af te sluiten. Communicatief waren mijn ouders zo goed als vastgepraat en er was geen commentaar geweest op mijn verhaal.

Toen mijn moeder in 2022 voorstelde om te bekennen en vroeg of alles dan weer goed zou zijn toen heb ik die kans direct aangepakt.

Ik schreef een bekentenis voor mijn moeder en ik stelde voor dat als ze die zou ondertekenen, dat ik contact zou opnemen met een professionele psychotherapeut om te adviseren over het contact.

Mijn enigste belang was om tot een goede afsluiting te komen en de dreiging die vanuit mijn ouders afkomstig was ongedaan te maken.

Helaas krabbelde mijn moeder terug. Ze vroeg wat ik met de bekentenis van plan zou zijn en gaf aan bang te zijn voor wraak.

Geen wraak, schrijf je, het lijkt er anders sterk op.

Ik reageerde met het volgende wat mijn intentie weergeeft:

Het onredelijke ontkennen van wat jullie mij hebben aangedaan - zoals het liegen over de PGB en arbeidsongeschiktheidsuitkering - houdt het actueel. Daarom is het belangrijk dat jullie erkennen wat jullie hebben gedaan zodat het verleden kan worden afgesloten.

Mijn moeder zou de bekentenis niet ondertekenen.

Ik ben werkelijk geen wraakzuchtig persoon.

Ik had mij eigenlijk in 2021 tijdens het begin van e-mail contact met mijn ouders voorgenomen om mijn ouders in vrede achter te laten, ongeacht wat zij hebben gedaan of nog zouden doen, en de situatie af te sluiten.

Als een alternatieve oplossing overwoog ik om genoegen te nemen met het doorlezen van mijn verhaal over het onrecht door een psychotherapeut, waarbij een oprechte reflectie op het onrecht voor mij voldoende zou kunnen zijn om het definitief achter mij te laten.

Het ging mij vooral om de dreiging die er logischerwijs ontstond vanwege het liegen over de fraude met PGB en arbeidsongeschiktheidsuitkering.

Na minstens twintig psychotherapeuten te hebben aangeschreven, waaronder telkens het volgen van de doorverwijzing, bleek geen enkele psychotherapeut mij te willen of kunnen helpen, meestal omdat ze mijn zaak te complex vonden.

Daarop besloot ik om een boek te schrijven om openheid van zaken te geven en zo alsnog de dreiging vanuit mijn ouders vanwege het liegen over de fraude met een PGB en arbeidsongeschiktheidsuitkering ongedaan te maken.

Domein Zielenknijper.nl gestolen 

Vervolgens bleek dat het domein Zielenknijper.nl was gestolen omdat het domein na een verhuizing naar Openprovider.nl door een technisch probleem niet in de lijst met domeinen terecht was gekomen en om onverklaarbare reden slechts enkele maanden na de verhuizing was verlopen.

Bij Openprovider.nl was in juni 2022 toen het domein Zielenknijper.nl werd verhuisd meer dan 500 euro besteed om tientallen domeinen voor meer dan 10 jaar vast te leggen. Het domein GMODebate.org is bijvoorbeeld vastgelegd tot en met 2032.

Het technische probleem trad eerder op bij een ander domein en werd door Openprovider.nl verholpen. Bij Zielenknijper.nl is het technische probleem helaas over het hoofd gezien zodat het domein twee maanden na de verhuizing verloren is gegaan.

Openprovider.nl sloot het supportticket direct af met een neutrale mededeling dat het domein verloren was gegaan. Er was geen verontschuldiging en geen teken dat ze zich slecht voelden door wat er was gebeurd. Verschillende antwoorden op het ticket werden de dagen erna genegeerd.

De domein autoriteit SIDN deelde mede dat zij niets kunnen betekenen en dat een rechtszaak zou moeten worden gestart... Met Justitie als een gemene vijand lijkt dat uitzichtloos...

Vervolgens werd besloten om op het nieuwe domein Zielenknijper.com een gratis e-book te publiceren.

Iets geleerd door onrecht? 

Als auteur van een kritische blog over psychiatrie had ik ervaring met mensen die slachtoffer waren van soms het meest ernstige onrecht, zoals gedwongen elektroshocktherapie. Ik geloof dat door kritisch voor die mensen te spreken - een pad van intellect en rede te tonen - het die mensen in staat zou kunnen stellen trouw te blijven aan een ethische aard, en (uiteindelijk) zich beter te voelen dan de boosdoeners dat hen onrecht heeft aangedaan.

Ik denk dat de blog veel mensen ervan heeft weerhouden om gewelddadige wraak te nemen.

Rede en intellect is een hoger goed dan wraak.

Het is te verwachten dat de moderne mens voorbij barbaarse praktijken zoals oorlog en wraak zal evolueren als hij van plan is welvaart op langere termijn veilig te stellen. Intelligentie vóór de praktijk betekent het overwinnen van de duisternis voordat het ooit aanwezig was, en dus om oorlog en wraak te voorkomen ten gunste van de rede.